Het gaat niet om de pepernoten

Afgelopen week. Net klaar bij Albert Heijn. Ik had haast en het was koud. Zeker voor vers uit de Caraïben teruggekeerde zendelingen. Buiten de winkel bedacht ik me dat onze 5-jarige Grote Sinterklaasfan thuis wel heel blij zou worden van een dikke zak pepernoten. Dus ik ging nog even terug naar binnen.

Voor me in de rij een dametje in scootmobiel. Ik hoor aan haar accent én haar lieve gedrag dat het een Indisch dametje moet zijn, en als ze omdraait zie ik dat m’n instinct me niet in de steek laat. Ze kon niet goed bij de boodschappen op de band, dus ik help haar even alles in haar scootmobielmandje voorop te doen. Ze vindt het heel lief maar ik zeg dat zéker lieve Indo tantetjes altijd geholpen moeten worden (ja ja, wij discrimineren positief haha).

Ze herkent me ergens van en ik haar. Dan blijkt ze de beste vriendin te zijn van een ander Indisch tantetje dat wat jaren terug, toen we nog voorgangers hier in de stad waren, tot geloof was gekomen. Ze groeide razendsnel in haar geloof en ik zei destijds tegen haar dat ik zo verbaasd was dat ze zo snel dingen van God leerde (vergeving vragen & anderen vergeven, conflicten bijleggen), waar anderen soms jaren over deden na hun bekering. Heel snel snapten we waarom: ze kreeg (vroeg in de 50) een hersentumor en was binnen een maand overleden. (Geweldig detail is dat ik een week eerder ook al precies haar tienerdochter in een kapperszaak ontmoette, een hele emotioneel mooie ontmoeting, en haar weer mocht koppelen aan de tienergroep van de gemeente hier… prachtig).

Dit tantetje in de scootmobiel was dus bij de begrafenis geweest en dat had diepe indruk gemaakt. Was extreem druk die rouwdienst en ook de enige begrafenis die ik zelf helemaal alleen heb moeten leiden (we hadden een jonge gemeente… wel tientallen huwelijken en baby’s opdragen namelijk!).

Ik zei haar dat ze ook naar de kerk moest gaan, net als haar vriendin destijds. Dat Jezus net zulke geweldige dingen kan doen voor haar als die mooie veranderingen die ze toen zo duidelijk bij haar maatje gezien had.

Tante opende zich meteen en vertelde hoe ze altijd ‘schreeuwde’. Naar boven, naar God, of Wie daar ook maar naar haar luisterde en haar lot bepaalde. Dat ze vond dat ze wel genoeg op haar bordje had… waarna ze zich altijd ook meteen verontschuldigde en wist dat ze haar lot moest aanvaarden. Ze vertelde dat ze kanker heeft en nog meer ellende. Hoe haar zoon zo hartverscheurend vroeg overleden was, en het enige dat ze wilde is weten dat ze hem in de hemel ooit weer mag gaan zien. En dat ze daarom maar zo lief mogelijk tegen iedereen wilde doen, om een plekje in de hemel te mogen verdienen. Dat ze in haar toestand met vreselijke krampen, elke week 3 uur in de auto zat om op te passen bij haar kinderen in het westen. Maar ja, “wie weet was ik in mijn vorige leven wel een moordenaar”… hoe kan je daar nou tegenop.

Mijn hart werd zo geraakt en ik vertelde haar dat ik zulk goed nieuws voor haar had. Al weet ik niet waar haar zoon nu is, zij kan zeker gaan weten dat ze voor eeuwig in de Armen van Liefde, Liefde die voor altijd meer dan vervullend genoeg is voor elke schreeuw van ons hart. Ze had best wat tegenstand en argumenten en twijfels maar ik drukte haar met alle hartstocht en soms bijna smekend op het hart dat ik weliswaar een gewone kerel en geen Messias ben, maar toch echt geloof dat dít moment een antwoord is op haar gebeden en schreeuwen naar God. Hoe de Hemel haar gehoord had, en net als bij Cornelius (Handelingen 10) een Petrusje op haar pad bracht om de weg te wijzen. Ik vertelde over Jezus, het kruis, Hij als Lam van God, vergeving, de hemel, hoe haar vriendin destijds zo’n rust vind hierin, hoe ze nét op tijd thuiskwam voor de eeuwigheid. Hoe goede werken ons niet kunnen redden maar genade en geloof in Jezus wél! Haar hart ging meer en meer open. Hartverwarmend was het, en het deed me vergeten dat ik eigenlijk veel haast had (want gezin wachtte op boodschappen voor het eten, plus iemand aan wie ik de auto zou brengen), én het héél héél erg koud had daar buiten voor de supermarkt.

Een oudere man stond al een tijdje net te doen of hij op zijn telefoon aan het kijken was. Maar opeens begon hij zich ermee te bemoeien: “Zeg meneer, zullen we het even eerlijk doen?” Z’n woorden waren misschien niet helemaal goed gekozen, maar ik begreep dat hij dacht dat ik als agressieve religieuze fanaticus op kwetsbare oude invalide dametjes afstapte om hun zieltje te winnen voor mijn sekte. Ik stelde hem gerust en bood vrolijk aan ook aan hem te vertellen over mijn enthousiasme voor Jezus. Nadat ook tante zelf getuigenis gaf van hoe ze me kende, ik de dominee was die haar vriendin had begraven en hoe geweldig ze het gesprek vond allemaal, en ik óók mijn waardering uitsprak voor zijn oplettendheid en beschermende instincten, betuigde onze bromsnor plotseling ook zijn respect voor het feit dat ik goed en positief bezig was met ‘het geloof’.

Onze lieve tante begon meer en meer te beseffen dat het misschien toch inderdaad God was die dit gesprek op gang had gebracht. En, zei ze, misschien gaf God je daarom wel het idee nog een keer de winkel in te gaan voor de pepernoten. Ik zei dat ik voor haar ging bidden, dat als zij straks in haar autootje weer de pijnlijke lange rit naar de Randstad zou maken, ze geen pijn zou hebben, en ook dat God Zelf zou bevestigen in haar gevoel en geest dat Jezus the way to go was. En natuurlijk even duidelijk gemaakt waar en hoe laat de kerkdienst in Leef! Zutphen was, én waar ze ons huis kon vinden mocht er iets zijn.

Glunderend nam ze afscheid en toen ze al een paar meter weg was gesjeesd in haar scootmobiel riep ze me na, galmend door de koude novemberlucht: “Het ging niet om de pepernoten hè?”

Nee mensen. Het gaat niet om de pepernoten.

Advertenties

Wees geen lijpe boogschutter

“Wie een dwaas in dienst neemt, of een onbekende, is als een boogschutter die blindelings schiet” (Spreuken 26:10).

En alleen Wilhelm Tell kan dat succesvol (of Lucky Luke).

Nu zie ik die tekst natuurlijk vooral door de bril van een kerkbouwer: weet goed wie je verantwoordelijkheid geeft. In je teams, en in leiderschap. Als het dwazen blijken te zijn, zijn zij de pijlen maar jij hebt ze afgeschoten.

In 1 Timoteüs 3 en Titus 1 zien we dat oudsten (kerkleiders) aan duidelijke voorwaarden moeten voldoen. Eigenlijk alle ellende die gebeurd is door een gecorrumpeerde kerk door de eeuwen heen, had voorkomen kunnen worden als we ons aan deze heldere eisen hadden gehouden. Zorg dat zij die leiding geven in Gods huis ‘onberispelijk, de man van één vrouw, beheerst, gastvrij, bekwaam om te onderwijzen, niet verslaafd aan wijn, niet vechtlustig, niet geldzuchtig, goedwillend en heilig…’ zijn, en dat zij zich blijven houden aan het betrouwbare woord dat Jezus en de apostelen hebben gebracht.

Maar wat zijn er massa’s, miljoenen mensen niet dodelijk gewond geraakt door de wild afgeschoten pijlen van gemeentes die mensen hebben aangesteld die hier niet aan voldeden. Koning Jerobeam van Israël ‘wijdde wie maar wilde’ tot priester, en daardoor viel het hele koninkrijk uiteindelijk (1 Koningen 13:33-34).

Ook een ‘onbekende’ aanstellen moet je niet doen. ‘Borg staan voor een vreemde’ wordt door heel Spreuken heen sterk afgeraden. Leer iemand goed kennen, en kijk vooral naar hoe iemand reageert bij tegenslag.

Paulus geeft dan ook te tip om mensen die je op het oog hebt, te testen: “Ook moeten ze eerst beproefd worden. Daarna mogen zij dienen, als zij onberispelijk zijn” (1 Tim. 3:10). Een kort project of eenmalige opdracht met een duidelijk eindpunt, of meerdere achter elkaar, en je bent vaak al een stuk wijzer.

Het hangt ook van de aard van de taak zelf af. Een barista/koffiejuffrouw die dwaas blijkt te zijn, is heel wat anders dan een oudste (al zullen de mensen met gloeiend hete koffie op hun nieuwe kleren daar anders over denken). Veel taken in een kerk, zeker een pas gestarte kerk, zijn juist supergeschikt om half- of zelfs nog-niet-gelovigen voor in te zetten, zolang je de balans in de sfeer en de effecten op de rest maar goed in de gaten blijft houden.

Je kan het nooit 100% goed hebben. Zelfs Jezus koos Judas! Ons selectieslagingspercentage zal zeker lager liggen dan 11 uit 12. Maar God wil veel ellende in onze kerken, organisaties, bedrijven voorkomen door ons aan te sporen niet zomaar met iedereen in zee te gaan.

En nu in Nederland?

(Deze pagina hoort bij onze nieuwsbrief september 2018).

IMG_9597

Met een woord van God en verder helemaal niks gingen we in 2014 naar Aruba. Met een woord van God – minder dramatisch, met als aanleiding de omstandigheden rondom onze oudste zoon – maar wel net zo overtuigend, zijn we nu terug in Nederland. Veel mensen zijn positief nieuwsgierig naar wat we nu gaan doen! We hebben de zomer gezocht naar wat God van plan is: alleen dat telt voor ons. Voor wat we hieronder schrijven denken we aan de ene kant echt geloof van God te hebben gekregen. Aan de andere kant willen we onszelf ook niet overschreeuwen: we willen voorzichtig en nederig elke stap gaan zetten en kijken hoe God alles bevestigt. In onze zwakheid en dwaasheid zal Hij sterk en wijs zijn! Bedankt voor jullie betrokkenheid!

Wat we niet gaan doen

Er werden ons vanaf Aruba al een aantal dingen in de bediening/gemeentes in NL als baan aangeboden. Daar zaten dingen tussen die helemaal mooi leken aan te sluiten, en ook gedeeltelijk of geheel vaste inkomsten per maand. Maar Gods perfecte plan volgen, met maximale eeuwigheidsimpact, moet altijd boven onze eigen zekerheid gaan. Hoor ik daar een amen? 😉 Wie zijn leven wil vinden, moet het verliezen omwille van het evangelie. En niet per sé kiezen voor het meest veilige of logische.

Dus na bidden en ontmoeten hebben we op een aantal van die mooie dingen, met ons volle verstand ‘nee’ (of ‘in ieder geval nu nog niet’) gezegd. Spannend, natuurlijk ook financieel. Want we snappen ook heel goed dat zelfs voor onze trouwe achterban het minder aansprekend is zendelingen in Nederland te steunen dan ver weg. Dus ‘nee’ zeggen is dan best een stap in geloof, het geloven dat God ons blijft leiden. Maar Aruba was nog wel vele keren zo spannend, en ook daar heeft God al die tijd geleid en voorzien! Vaste lezers weten nog: 2x leek het of we daar aan een goed betaalde baan konden beginnen in ook best goede kerken. Maar… veel dingen zijn GOED…  maar niet alle dingen zijn GOD.

Wat we wel gaan doen

Maar niet op alles zeggen we nee. Zoals vorige keer beschreven zijn we door de VPE benaderd. Om landelijk het starten van nieuwe kerken uit te bouwen, en een netwerk/conferenties voor jonge leiders op te starten. We zijn verder in gesprek gegaan en voelen nog steeds dat we hen moeten dienen. Daarnaast heeft het spreken overal in het land zoveel impact, dat we hier een focus van gaan maken. Boeken schrijven ligt al lang bij Christian in de planning. En we willen leiders trainen. Veel nieuwe jonge leiders trainen. Plus zij die al lang bezig zijn bemoedigen en toerusten. Na 20 jaar voornamelijk locaal gemeentewerk, voelen we dat God nu, op Chris’ 40e, onze focus verlegt om nu Hem en Zijn gemeente bovenplaatselijk – nationaal en internationaal – te dienen en op te bouwen. We voelen ons er helemaal niet bekwaam voor, vinden het allemaal erg spannend… maar we willen opnieuw doen wat God vraagt.

Dit alles is zonder salaris, en toch voelen we Gods leiding. Dus we blijven zendeling. We zullen dan onze bediening de vorm moeten geven van een stichting. Niet iets persoonlijk van ons als echtpaar alleen. Maar bouwen aan een team, iets wat kan uitgroeien tot een beweging. Om dat wat God in ons door successen & mislukkingen aan geloof gebouwd heeft, te vermenigvuldigen in vele anderen. In nederigheid & afhankelijkheid, maar gaan voor een zo groot mogelijke impact. “Het huis dat ik ga bouwen, zal groot worden… want onze God is groter dan alle goden” (2 Kronieken 2:5).

Het kon ons gestolen worden

foto 3-4Alle dromen en profetieën die we ooit hebben gehad, konden ons op ons dieptepunt van ontmoediging op Aruba allemaal voor altijd gestolen worden. De veelheid aan vernederende & schokkende ervaringen hielpen om elk restje persoonlijke ambitie of bewijsdrang af te laten sterven. “Heer, ik wil een gewone baan”, bad Chris. Juist tóen, toen geen van beiden er nog zin in had, gaf God juist de opdracht terug om voor elke grote droom te blijven gaan. En we voelden de Heilige Geest spreken: “Als je hier niks mee doet, stop je je talent in de grond, en zal je Mij daar rekenschap van moeten afleggen”. Hier kwam echt een gevoel bij zoals Paulus had: “Wee mij als ik het evangelie niet verkondig!” (1 Kor. 9:16).

WhatsApp Image 2017-07-27 at 02.53.24We merkten daarbij ook dat de prediking best hele mooie en soms diepe veranderingen bij mensen teweegbrengt. Het leek wel: hoe meer we het sterven van Jezus in ons meedragen, hoe meer Hij Zijn leven door ons heen uitdeelt. En nu, onverwacht snel terug in Nederland, lijkt het erop dat God ons zegt om een structuur te bouwen om de capaciteit om Zijn Woord te verspreiden, groter te maken. Boeken schrijven, online boodschappen beschikbaar maken, een team bouwen, bijbels onderwijs & training. Leiders trainen, discipelen maken, mensen bemoedigen en kerken (helpen) planten. Een omslag van vooral werken op één plaats, naar meer bovenplaatselijk. 40 jaar worden (Chris afgelopen juli) is een mooi moment om zo’n verandering in te gaan! We treden heel voorzichtig en willen niet te hoog van de toren blazen. Maar kunnen ‘niet ongehoorzaam zijn aan deze hemelse roeping’ (Hand. 26:19).

We willen geloof gaan opwekken bij onszelf en overal voor nationale opwekking. Kerken die tot leven komen. Nieuwe kerken die ontstaan. Radicale prediking. Bekering, heiliging, kracht van de Geest, groot geloof en onweerstaanbare liefdeonder Gods kinderen. Kerken die bovennatuurlijk leven met hun hart en met een missie! Omdat Jezus zegt: “Huil niet om Mij… maar over wie verloren gaat”. Gedreven door Zijn liefde gaan we in Nederland door met MEER JEZUS IN MEER MENSEN!

We hopen ons dus te mogen richten op deze dingen:

  • KERKEN STICHTEN – Meer Jezus in Meer Kerken
  • LEIDERS TRAINEN – Meer Jezus in Meer Leiders
  • PREKEN & SCHRIJVEN – Meer Jezus in Meer Mensen

afb meer jezus in meer kerken

KERKEN PLANTEN – MEER JEZUS IN MEER KERKEN!

41673879_10160769757300557_738632605661921280_nZoals eerder al genoemd heeft de VPE Christian gevraagd om mee te gaan draaien in het team leiders dat de landelijke afdeling gemeentestichting (kerkplanting) aanstuurt. Christian heeft vorig jaar en dit jaar weer sessies verzorgd door deze pioniers, en met Nathalie samen een ontbijtje met een aantal van deze bikkelende echtparen die hun leven geven om een nieuwe gemeente van de grond te krijgen. Zit dus in ons bloed en we willen hiervoor gaan.

In Zutphen hebben we 8 jaar lang een kerk van vlak na de geboorte tot volwassenheid mogen leiden. Daarna op Aruba dus een gemeente mogen starten vanaf de grond. We hebben gezien dat nieuwe kerken nieuwe mensen bereiken, die daarvoor nog geen gemeente bezochten. Ook onderzoek wijst dit uit. Hoe meer bijbelse, gezonde kerken, hoe beter. Kleine of grote, in alle stijlen en kleuren.

We willen ons dus hier met hart en ziel voor gaan inzetten. Naar apostolisch voorbeeld nieuw terrein openbreken, zodat nieuwe mensen vergeving in Jezus kunnen vinden! Dit hoeven geen VPE-kerken te zijn per sé. Iedere gemeente moet door de Geest geleid worden, ook wat landelijke verbondenheid betreft. Maar wij willen als nieuwe stichting gaan bijdragen dat, o.a. via de VPE en haar gemeenten, dit doel in Nederland bereikt gaat worden!

42702426_276031496363306_6172266641741578240_n
Live via een drone het dopen op Aruba volgen!

We vergeten hierbij het buitenland niet. Als gemeentestichters blijven we dus verbonden. Natuurlijk kan via internet er goed contact worden gehouden. Maar we zullen af en toe langsgaan als het mogelijk is, en blijven toezien op gezondheid & groei. Aruba is nog steeds een plek die we beschouwen als onze basis, die we de komende jaren ook verder willen doorontwikkelen. Op het eiland zelf, en vanuit Aruba als lanceerplatform, willen we ook nieuwe gemeenten zien ontstaan; wellicht in het Caraïbisch Gebied en in Zuid-Amerika – ook gezien onze Spaanstaligheid. En onze visie voor een bijbelschool & uitbreiding van het werk daar blijft – wil & kan je helpen zo’n school opzetten, meld je bij ons! Wie weet kunnen we als beweging ook zendingsreizen naar de eilanden en verder weg organiseren, waar we met teams naar toe kunnen.  Daarnaast is er in de landen om ons heen nood genoeg: België, Frankrijk maar ook verder weg zijn plekken waarover de Heilige Geest het uitroept: ‘Wie zal Ik zenden en wie zal voor Ons gaan?’

Dit willen we doen door:

  • het organiseren van pioniersdagen i.s.m. de VPE
  • het helpen ontwikkelen van een leidersteam VPE Kerkplanting
  • het coachen van startende en bestaande gemeentes
  • bestaande kerken stimuleren nieuwe kerken te starten
  • het zelf helpen starten van gemeentes en installeren van leiders- en kerkplantingsteams
  • het (helpen) starten van & samenwerken met apostolische teams en kerkplantingsnetwerken

In oktober zal Christian samen met een aantal VPE-voorgangers & kerkplanters naar de VS gaan. Kijken hoe het daar gebeurt, inspiratie opdoen, contacten leggen.

Afb Meer Jezus in Meer Leiders

LEIDERS TRAINEN – MEER JEZUS IN MEER LEIDERS!

Jezus zag de massa, hoe verloren en verdwaald ze waren, als schapen zonder herder, als onmiddelijke reactie daarop gaf Hij Zijn discipelen het doel mee om te bidden voor & te streven naar meer arbeiders die de rijpe oogst konden binnenhalen. De oogst is niet het probleem, de flessenhals waardoor de snelheid van het redden van mensen vertraagd kan worden, is het gebrek aan bekwame, gewillige arbeiders. Wat verschrikkelijk dat mensen verloren gaan die gered hadden kunnen worden, alleen omdat er niet genoeg mensen zijn die zeggen “Hier ben ik Heer, zend mij” en zich laten trainen en bekwamen!

Wie van Jezus houdt kan niet anders dan met hart en ziel hieraan te willen bijdragen. Wij dus ook. We willen onze verantwoordelijkheid nemen en overal waar we kunnen gelovigen helpen betere oogstwerkers te worden. Mensen die al bezig zijn op het veld bemoedigen, toerusten, onderwijzen en helpen. En mensen die in de startblokken staan of een roeping ervaren, op weg helpen en meenemen. Leiders, predikers, voorgangers vermenigvuldigen!

Dit willen we doen door o.a.:

  • het opzetten van een landelijk leidersnetwerk i.s.m. de VPE. In ’13-’14 hebben we al geholpen dit op te zetten, en het dagelijks bestuur van de VPE heeft ons gevraagd dit opnieuw op te starten (vorige nieuwsbrief al kort genoemd).
  • het organiseren van grootschalige conferenties ook i.s.m. de VPE, gericht op zowel leiders als iedereen die actief is in een locale gemeente of bediening
  • het maandelijks samenkomen met jonge (aankomende) leiders, met name twintigers en dertigers, uit het hele land. Mensen die we kennen en uitnodigen, maar ook anderen kunnen zich aanmelden. Eten, aanbidden en voor elkaar bidden, delen uit het Woord en ons leven, en relaties bouwen en leggen. Met deze groep ook 1 of 2x per jaar een weekeinde de diepte in.
  • samen met anderen met ‘apostolisch DNA’ kijken hoe we in onze tijd de bediening & de intensiteit van toewijding van Paulus en de apostelen kunnen vormgeven

Afb preken en schrijven

PREKEN & SCHRIJVEN

De kernbezigheid is het overbrengen van de boodschap van het Koninkrijk, het evangelie, de complete raad van God. Door de “dwaasheid van de prediking” bouwt God onverwoestbaar, eeuwig leven gevend geloof in de harten van mensen. Door de Geest gezalfde prediking haalt duivelse bolwerken van leugens neer en zet bevrijdende waarheid daarvoor in de plaats. Niet zomaar onderhoudende speeches, maar preken als oorlogsvoering, met de leven-of-dood-intensiteit zoals we zien bij Jezus, Paulus en alle apostelen.

Dit betekent dus:

  • preken waar dat maar nodig is
  • eindelijk tijd nemen om boeken te schrijven en uit te geven (een aantal zitten al jaren in de computer half geschreven)
  • blijven evangeliseren op persoonlijke basis
  • een team bouwen waarmee meer mogelijk wordt. We zijn in gesprek met een stel dat zich door God geleid voelt ons te komen helpen met grafische vormgeving en het uitgeven van publicaties, op papier en online! Aansprekende video’s, vlogs, blogs, audio-cd’s met preken, en meer online werk behoort tot de mogelijkheden.

KOM OVER EN HELP ONS!

Dit is allemaal nieuw voor ons. Preken, herderen, aanbidding leiden, leiders trainen, mensen discipelen en onderwijzen: dat hebben we met Gods hulp geleerd te doen. Maar een organisatie uit de grond stampen, die landelijke en hopelijk internationale impact moet gaan hebben, daar hebben we geen kaas van gegeten! We voelen ons als Salomo:

“Mijn zoon Salomo is nog jong en onervaren, en het huis dat voor de HEER gebouwd moet worden, moet buitengewoon groot worden, zodat Zijn Naam en luister in alle landen bekend wordt” (1 Kronieken 22:5).

God geeft ons telkens een nieuwe uitdaging waardoor we afhankelijk van Hem blijven. Naast financieel in geloof blijven leven, nu ook iets nieuws opbouwen wat een groot werk kan dragen. We slaan advies in bij wijze vrienden en voorbeelden natuurlijk, en zijn dankbaar voor hun bemoediging en tips.

We zijn bezig mensen te vragen en benaderen. Ook zijn er een aantal getalenteerde types die zich aan ons hebben aangeboden en echt een roeping van de Geest daarbij ervaren, o.a. met organisatie & communicatie! Maar we willen ook jullie, onze geweldige achterban, vragen of het iets voor jullie is om je talent, wat het ook is, te komen inzetten samen met ons voor Meer Jezus in Meer Mensen! Natuurlijk niet ten koste van wat je doet in je eigen plaatselijke gemeente. Maar we denken veel hulp nodig te gaan hebben van vrijwilligers. Conferenties plannen en uitvoeren, een kantoor opbouwen, de communicatie & organisatie goed verzorgen… We zien mensen en hun talenten als het belangrijkste kapitaal dat er bestaat.

Wat denken we nodig te gaan hebben:

  • een boekhouder
  • mensen met organisatorische vaardigheden
  • administratieve tijgers
  • mensen die catering willen verzorgen, koken
  • beren die broodjes willen smeren
  • nazorgers en powerbidders tijdens diensten en conferenties
  • techneuten voor geluid, licht en multimedia
  • gastvrouwen & gastheren
  • podium- & aankledingverzorgers
  • … wie weet kan je iets heel anders?

Laat het ons in ieder geval weten als je iets zou willen betekenen. We houden jullie op de hoogte van de ontwikkelingen!

In ieder geval zijn jullie van harte uitgenodigd 17 oktober in Zutphen! We vertellen hier over onze 4 jaar op Aruba. Maar zullen aan het einde ook de tijd nemen om onze nieuwe plannen te delen. We hopen zoveel mogelijk van jullie te mogen gaan zien!

181017 zendingsavond Zutphen

Verslag preekzomer 2018

Want omdat, in de wijsheid van God, de wereld door haar wijsheid God niet heeft leren kennen, heeft het God behaagd door de dwaasheid van de prediking te redden hen die geloven (1 Korinte 1:21).

IMG_8287
Met het gezin het land doorcrossen op zondag

Om rond te reizen en op allerlei plekken te preken is een enorm voorrecht. Ik bedoel, we kunnen veel organiseren, bouwen en trainen, maar dat is vaak maar het geraamte, een structuur die nodig is, maar nergens op slaat zonder geestelijke inhoud. Veel van de inhoud van wat God wil doen gebeurt vaak door prediking van het Woord, in de kracht van de Heilige Geest.

Sinds terugkomst in Nederland alweer veel dingen mogen meemaken. Gemeentes waar we al een mooie band mee hebben en al jaren komen, zoals de Filadelfiagemeente en De Banier in Deventer, kerken in Hardinxveld-Giessendam en Nijverdal, een Vlaamse gemeente (Zottegem, tussen Gent en Brussel). Terug geweest in de Evangeliegemeente Ermelo. Overal een hele gezegende tijd gehad.

Onverschillige tieners door de Heilige Geest gearresteerd!

Een bijzonder moment was in Hotel Belmont (Ede), waar het Leger des Heils haar jaarlijkse muziekkamp had voor jongeren. Op uitnodiging van goede vrienden met wie ik 19 jaar geleden door het hele land heb geëvangeliseerd voor het Leger des Heils, kwam ik spreken over de passie van Paulus. Wat schrok ik ervan dat ze – met een geweldige band – helemaal geen interesse toonden in aanbidding, maar alleen met elkaar bleven kletsen en op hun telefoons bleven kijken! Ze hadden van tevoren deze avond, tussen muziekrepetities door, al als “DE JANKAVOND” bestempeld, om zich er tegen te harnassen: “Ze willen dat we dan door God aangeraakt gaan worden maar dat gaan we lekker niet laten gebeuren”…!

Maar toch… binnen een minuut waren ze allemaal muisstil geworden en hun telefoons en gesprekken werden plotseling totaal verwaarloosd, haha. Heel bijzonder was dat hier, terwijl ik daar niet toe had opgeroepen, jongeren uit zichzelf naar voren kwamen, knielden en hun zonden gingen belijden. Zonder overdrijven waren er meer mensen wel dan niet aan het ‘janken’, en niet uit emotie alleen, maar door echte, diepe overtuiging van de Geest dat ze Jezus écht de Heer en Eigenaar van hun leven moesten gaan maken. Sommigen konden na afloop nauwelijks spreken om uit te leggen wat God had gedaan in hun hart. Een jonge vrouw zette een streep door haar suïcidale plannen. Heftig en prachtig.

De slang krijgt ervan langs in Brabant

IMG_3706
Veghel

Op een andere avond voor tieners in Veghel (midden in katholiek Brabant) gaf een mooi aantal tieners hun leven aan Jezus! Een 16-jarig meisje uit een onkerkelijk gezin uit het dorp zelf – waar geen Geestvervulde levende gemeente meer is, door conflicten is de kerk die er was helaas gestopt – zei met een bloedserieus: “Vanavond ben ik voor het eerst echt gaan geloven. En ik heb besloten dat ik vanaf nu altijd naar een kerk zal gaan!” In de boodschap had ik het over hoe de slang Adam en Eva nepnieuws over God verkondigde, hoe hij dat in onze tijd nog steeds doet… de zaal was voor een kinderkamp als jungle versierd, en midden in de zaal zag ik toen ineens een grote speelgoedslang in een liaan hangen. Natuurlijk perfect om te gebruiken als zondebok de hele preek. En tieners zijn natuurlijk zo dat ze na afloop op stoelen en elkaars rug gaan klimmen en die slang profetisch door de hele zaal gaan gooien en platstampen!

Opwekkingsgeloof & genezing in Alkmaar

In Citylight Alkmaar is een vrouw genezen aan haar knie. Ik wacht nog op de doktersverklaring maar durf voorzichtig haar getuigenis wel te herhalen, dat tijdens de algemene tijd van voorbede na de preek haar versleten knie met een klap werd ‘recht gezet’ en de pijn die ze tot dan voortdurend had, meteen verdween en sindsdien – nu dagen later nog steeds – weg bleef. Ik wacht af op de bevestiging of ze inderdaad geen prothese meer nodig gaat hebben!

En minstens zo belangrijk: de gemeente in Alkmaar heeft de uitdaging om geloof te houden in opwekking helemaal aangenomen. Wat hebben ze de longen uit hun lijf gebeden, wat een prachtig elektrisch geladen moment, met – zoals God belooft – uitwerking in de hemel!

Gezegende autopech in Hardinxveld

In Hardinxveld-Giessendam sloeg de auto die we hadden geleend van m’n broertje, precies af bij aankomst bij de kerk. Hij reed nog precies uit tot de parkeerplaats! De koppeling lag er helemaal uit. Letterlijk 5 seconden na het opendoen van de auto terwijl ik trapte op de koppeling, parkeert er een andere auto naast, stapt er een man uit die meteen ziet wat het probleem is, en zegt dat hij zelfs expert is in dat probleem. Het blijkt dat hij al maanden niet meer naar de kerk is gegaan. Maar die ochtend zag hij dat ik kwam spreken, en besloot toch te gaan. Bij aankomst zag hij dus meteen wat er mis was, bood aan de sleutels over te nemen en indien nodig de Wegenwacht te bellen en ontvangen, zodat de preek gewoon door kon gaan. Tijdens de aanbidding kon de Wegenwacht het gedeeltelijk oplossen, en deze broeder kon Gods boodschap nog precies halen waar God hem voor uit z’n bed gehaald had. Na afloop leerde hij me – als de tijdelijke oplossing uit zou werken – hoe je zonder koppeling kan rijden. En dit bleek nodig vanaf Utrecht! Gelukkig geen grote schade voor m’n broertje. Maar wel een krachtige bevestiging dat God ook in zulke dingen goed voor ons zorgt… autopech kan niet op een gelukkigere manier geregeld worden. Wat is onze God geweldig!

De Betteld

38404627_2057439800953659_1594370492536455168_o38411941_10214653419962736_456036432033611776_o

38190957_10214652949510975_926342510656094208_n

De Betteld was 2 weken dit jaar. Een week als jeugdspreker en een week voor de volwassenen. Authentieke, diepe bekeringen gezien. Het praatje over seks bij de tieners was geestelijke strijd in z’n zuiverste vorm – en ik denk dat Jezus de slag gewonnen heeft 42730890_321640368416172_376269891390406656_nin de hoofden en harten van de meesten! Ze hebben duidelijke keuzes gemaakt om seks alleen binnen het huwelijk te beleven, en geen romantische relaties aan te gaan met ongelovigen. Een jeugdleider deelde geweldig over hoe hij in genade én waarheid is omgegaan met mensen die homoseksuele relaties aangingen in z’n naaste omgeving. Dit bracht wat heftige discussies los de volgende dagen, maar ook/juist hierin heeft God denk ik de eer gekregen!

42658426_236280090378293_601742922672504832_nBij de volwassenen gesproken over de eerste liefde weer terugkrijgen, over de emoties van God, over waarom God haat juist omdat Hij liefheeft. De nazorg (geleid door onze voormalige gemeenteleden Wim & Eva van Slooten) heeft een zeer drukke week gehad door wat God allemaal naar boven gebracht. Het Woord raakte mensen heel diep, zo dankbaar om dat te mogen zien.

Profetisch naar Afrika de zending in gestuurd

Op een van de avonden was er een man die een autogarage heeft gehad. Hij was met de 4e Musketier in Oeganda geweest, en voelde dat de Heilige Geest hem zei met z’n gezin hier naartoe te verhuizen, om daar op praktische manier zendelingen tot steun te zijn. Maar hij durfde niet, was bang de stap te zetten en z’n hele gezin in een groot avontuur te storten. Na de preek gaf ik een aantal profetische indrukken door en één daarvan (waar ik een tijdje over twijfelde, omdat ik dacht dat ik zelf die associatie had gemaakt door een organisatie die ik eerder had gezien) was: dat er iemand was tegen wie God al gesproken had om naar Afrika te gaan, om daar praktisch zendelingen en kerken tot steun te zijn, iemand die heel handig was, vooral op het gebied van auto’s! Deze man in tranen en volgend jaar zomer gaan ze met het hele gezin het terrein verkennen. Wauw.

IMG_1059
De VEZ in Zwolle

Voor het eerst op een zondag in de Vrije Evangelisatie Zwolle (VEZ). De kerk waar Olaf ten Napel, m’n vriend der vrienden, m’n maatje vanaf dat we 18 en 15 waren (raad zelf maar wie er 3 jaar ouder is) en samen Jezus vonden en op wilde, radicale, dwaze manieren gingen navolgen, één van de 5 (!) voorgangers is. Wat wil je ook met 5000 man. IMG_8297Ooit was ik de voorganger van de grote gemeente (Zutphen, 200) en gaf ik hem tips met z’n kleine pasgestarte kerk (Apeldoorn, 30). Nu piep ik wel anders haha. Wat doet mijn amigo een geweldig werk daar! Heel mooi om hier te zijn. Met zo’n grote kerk moet je natuurlijk meerdere diensten hebben en strak op de tijd letten. Dus ik had 30 minuten en moest in de volgende dienst de preek exact herhalen. Best leuk om een keer mee te maken zo, met een regisseur en alles. Binnenkort moet het binnen 14 minuten op TV bij Hour of Power, dus vast oefenen! Maar een superzondag gehad, de 2e x ging voor m’n gevoel wel een stuk beter (en ik had 3 minuten over) maar op beide waren de reacties bijzonder. Ga er nu vaker heen en heb al een jeugdavond vorige week gehad – over de gaven van de Heilige Geest onderwijs gegeven en wat balans aangebracht en angsten weggenomen.

Zutphense New Ager ervaart de kracht van God

In de Evangelische Gemeente Zutphen was iemand uit de New Age-achtige kringen (daar heb je er veel van in Zutphen!) die voor het eerst in de kerk kwam. Ze was zo door God geraakt, dat ze bijna niet meer kon bewegen en praten. Haha geweldig!

Over Zutphen gesproken: samen met LEEF! Zutphen organiseren we een zendingsavond, woensdag 17 oktober, in het Stedelijk Lyceum waar de gemeente op zondag altijd samenkomt. 19:30, Isendoornstraat 3 in Zutphen. Hier gaan we alle verhalen en foto’s vertellen & laten zien van onze 4 jaar Aruba. Welkom!

(tekst gaat nog verder hieronder)181017 zendingsavond Zutphen

IMG_2072
Na dienst reünie oude jeugdgroep Filadelfia Deventer

Andere plekken waar ik gepreekt heb: Scherpenzeel, Heerenveen, Epe, een mannenweekend op De Betteld (met vissers aan het meer!), een dag voor kerkplanters van de VPE, en Wijk bij Duurstede – waar een echtpaar dat ooit nog door ons als jeugdleiders is getraind PLUS door een onbewuste profetische actie als stelletje bij elkaar gekomen is, nu de oudsten zijn.

Komende maanden gaat het preken gewoon door, we voelen ook dat dat echt Gods opdracht is voor de komende periode. Het wordt vanaf nu dus ook een preekherfst, preekwinter en preeklente… Daarnaast gaan we nu dus ook veel activiteiten zelf ontplooiien maar daarvoor een aparte post!

IMG_3685
Christengemeente de Hoeksteen Zottegem (Vlaanderen). Flinke groei in deze kleine gemeente, en dat is heel wat in België! Bid voor onze Vlaamse broers en zussen!

Ons vertrek van Aruba

IMG_3324
Swingende jeugdgroep Curaçao

In de vorige nieuwsbrief voor de vakantie lazen jullie al kort wat over de laatste tijd. Christian is nog naar Curaçao geweest om te preken bij Iglesia Bida Nobo. Pastor Kenneth Thijm wil hem daar graag blijven verwelkomen, dus we hopen bezoeken aan Aruba met Curaçao te kunnen combineren. Met de jongeren heb ik 2 dagen mogen optrekken tijdens hun kamp (geleid door een ander zendelingenstel, Lucas & Esther van Twillert, geweldige mensen). Ze maakten – en dat is op Curaçao nóg minder makkelijk als in Europa – de toewijding radicaal heilig toegewijd aan de UFUM1449Heer te gaan / blijven leven, met name op gebied van seks en relaties. Wat een enorme overwinning dit weekend, wat geweldig te zien hoe de combinatie van liefdevolle relaties (herderschap) en Gods Woord jonge mensen voor hun leven én eeuwigheid lang goed op de rit zet! Plus: voor het eerst
leguaan gegeten. Partij voor de Dieren rustig: ze zijn op Curaçao niet beschermd 😉 Smaakt naar kip! Ook op de zondag gesproken voor de hele Nederlandstalige gemeente in hun prachtige nieuwe gebouw: ruimte voor 750 mensen. Meer mensen zouden moeten weten wat deze ware apostel Kenneth Thijm en zijn vrouw Ineke hebben opgebouwd hier, echt van bijbelse proporties.

1 maand voor ons vertrek pleegde een oude jeugdvriend van Nathalie op Aruba zelfmoord. Hij had een lange geschiedenis met drugsverslaving. Eenmaal troffen we hem in een psychose aan in onze kerk zondagochtend voor de dienst. Zijn zus in Nederland zou bijna bevallen, zijn moeder was daar ook vanwege een operatie, dus er was geen familie op het eiland toen het gebeurde. Nathalie en haar Colombiaanse vriendengroep van de middelbare school (ze heeft van haar 13e tot haar 17e eerder op Aruba gewoond) hebben toen een grote actie opgezet om een waardig afscheid te kunnen geven aan deze jongen, Gerardo. Via allerlei manieren werd geld binnengehaald. Ook ons eigen LEEF! Aruba gaf enorm gul voor iemand die ze nooit hebben gekend. Indrukwekkend.

Tijdens de afscheidsdienst heeft Christian een kort woord gebracht en gebeden. Moeilijk. Die dag ontdekten we dat een andere vriend, 1 jaar eerder afgekickt en radicaal bekeerd, tot op het einde bijna dagelijks deze jeugdvriend naar Jezus heeft proberen te leiden. Tot hij op het laatste de deur niet meer open deed. Emotionele momenten en het maakte ons en iedereen bewust van hoe urgent het werk is dat God ons geeft, om mensen – verslaafd of helemaal ‘succesvol’ te redden van een eeuwigheid zonder vergeving.

Nathalie met de gedoneerde spullen in de ontwenningskliniek

In de nasleep ervan heeft Nathalie met een andere Colombiaanse de ontwenningskliniek bezocht waar hij heeft proberen af te kicken. Beladen met donaties, dekens, kleren en veel Bijbels is ze langsgegaan. Haar laatste zondag (Chris en de kinderen waren al in Nederland) vertrok ze midden in de dienst beladen met spullen en Bijbels om daar weg te geven. Een mooi veelzeggend vertrek wat symbool staat voor hoe we de kerk hebben willen starten: LEVEND! met een Missie!

Schokkend te zien hoe mannen die een nieuw begin willen maken moeten leven in totale smerigheid, en ook nog als vuilnis worden behandeld door een groot deel van de medewerkers… Wat in ons hart is geboren is dat we hopen op lange termijn structureel dingen te verbeteren voor deze mensen, via deze kliniek of door (anderen te helpen) een nieuwe, christelijke plek te beginnen. Wie weet kan er uit iets verschrikkelijks, toch nog een zegen voortkomen.

IBNW8828

42659933_2260340287546176_3571639475584892928_nOok nam Nathalie afscheid van haar werk. Ze heeft gewerkt als leerlingbegeleider van een bijna blind meisje. Uit een christelijk Peruaans-Colombiaans gezin. Het was zwaar werk! Maar we waren dankbaar dat ze dat kon doen want het leven op Aruba was duur, en de sponsoring alleen was niet genoeg. Het meisje had eigenlijk nauwelijks goede vooruitzichten, maar door Nathalies begeleiding heeft ze zulke enorme stappen gezet in haar ontwikkeling – ze haalde er zelfs de krant mee! Ze was daarnaast ook een soort therapeut/pastora voor het hele gezin 🙂 Er zijn dikke tranen gevloeid bij het afscheid, maar we vertrouwen dat God Zijn weg met dit gezin verder gaat.

En dan ons kindje de kerk! Zoals vorige keer al genoemd: we blijven dus verbonden aan LEEF! Aruba. Als de gemeentestichters die verbonden blijven. Maar het locale werk op de grond wordt nu gedaan door een team o.l.v. onze bijzondere vrienden Frits & Jantine van Dijk. Natuurlijk is het stichten van de kerk het hoofdding geweest waarvoor God ons gestuurd heeft. Maar op lange termijn is misschien ook wel een bijna zo belangrijk doel van onze uitzending geweest: het helpen van dit stel om te groeien van enthousiaste maar toch wel in kerk & bediening vastgelopen discipelen, naar het herderen van een eigen gemeente onder onze coaching. Het is echt een stel dat het herderschap en geestelijk leiderschap op hun leven heeft liggen als roeping en zalving, en dat bij goede doorgroei op hun beurt niet alleen goed een gemeente kan leiden, maar ook weer een veelvoud aan andere discipelen en leiders kan voortbrengen! Een kerk is gesticht, maar ook bruikbare werkers in de oogst zijn vermenigvuldigd!

IMG_3519Er gebeurde bij hun inzegening iets bijzonders. Op de dag van de inzegening hebben ze zonder dat ze het wisten hetzelfde ‘woord’ van God gehoord, zij onder de douche, en hij tegelijkertijd erbuiten! En: datzelfde werd direct daarna in de inzegeningsdienst door zowel ons als gastspreker Eddie Bakker precies ook – en opnieuw onafhankelijk van elkaar – uitgesproken. (Wat God precies sprak is wat te ingewikkeld schriftelijk uit te leggen, maar geloof ons dat het echt bijzonder was en niet iets algemeens wat ook toeval had kunnen zijn, haha).***

Vanaf de inzegening voelen ze zich andere mensen, bekleed met een nieuwe autoriteit. Bedenk goed dat ze tot 3 jaar terug, voor LEEF! Aruba, nog nooit een positieve kerkervaring hebben gehad, en dit allemaal nieuw voor ze is! Ze hebben inmiddels al een flinke vuurdoop moeten doorstaan in een vervelende situatie waarbij iemand de gemeente verliet (en… helaas maar goed ook in dit geval), waar we op afstand advies en bemoediging konden geven, maar ze meteen zelf doorheen moesten. En ze zijn geslaagd! We hebben een enorm groot vertrouwen in hen als leiders, blijven ze coachen zo goed als dat lukt met de afstand, maar zien dat ook de gemeenteleden helemaal herkennen dat God met hen is en ze het vertrouwen geeft. We zijn onder de indruk van het geloof & de positiviteit van de hele gemeente, want naast ons gingen er nog wel meer dan 10 anderen het eiland af, dus voor een groot deel moeten ze weer opnieuw beginnen en is de groep weer een stuk kleiner. Maar zoals gezegd, God geeft hen & ons een groot geloof voor verdere opbouw, en er is wel een sterke kern van locale Leefies die ook in principe permanent op Aruba wonen. Er is toekomst! De Heilige Geest blijft onze ‘dochter’ LEEF! Aruba leiden! *** (tekst gaat verder) ***

 

AZFQ3535Ons afscheid was natuurlijk emotioneel, zoals je kon verwachten. We proberen één of meerdere keren per jaar terug te keren natuurlijk. Maar ze moeten nu echt op eigen benen verder. We begrijpen nu zo goed hoe Paulus met hart en ziel verlangde naar het zijn bij & gepassioneerd waken over de gezondheid van de door hem gestichte gemeentes!

Nu: veel foto’s!

42673217_174800883415165_7004553255560675328_n
Frits & Jantine & gezin
42611629_253028518747518_1446800273853906944_n
De inzegening. Eddie Bakker (Zuid-Afrika/Duitsland) kwam speciaal over!
42622049_335966043816925_1103306368820969472_n
Afscheid van de piano waar Chris op heeft leren spelen. Laten we achter in LEEF! Aruba.
42622459_373892469818678_8994448656480337920_n
Ook de kinderen van ons & de Van Dijks zijn goed bevriend geraakt.
42655845_302314567264127_1789889807715926016_n
Kersverse oudste Frits (speciaal voor Chris in Indonesisch shirt).
42624681_682173548832058_1046119682433613824_n
Laatste afscheid bij hun huis in aanbouw. Was 1,5 jaar geleden nog een cactusveld!
WOKW8287
Laatste keer voor het kerkgebouw, afsluiting van een tropisch avontuur met God!
UHCG5225
Weggaan bij het huis dat God ons zo bijzonder had gegeven
TJBX6856
Op het vliegveld nog wat lieve broeders
EHJT8841
Nathalie moest nog 10 dagen doorwerken, ze vertrok de dag van Chris’ 40e verjaardag
IMG_3557
Ook symbolisch: zelfs tot in de vertrekhal deze lieve Arubaanse schat die werkt bij de KLM – ooit zo puur geraakt door het Woord in LEEF! Aruba – mogen bemoedigen om Jezus (weer) met haar hele hart te gaan navolgen en terug te keren naar LEEF! of een andere kerk.
42617470_2125862790987038_5188251039651856384_n
Afscheid Soraya van haar vriendinnen. Zwemmen vlakbij de Hooiberg.

 

 

IMG_2844
Af & toe was Chris gastspreker in Spaanstalige gemeenten. Hier voor aanvang van een dienst. Geen bezoeker ging hier zitten zonder eerst knielend te bidden voor de avond.

LauradeKwantPhotography--05742723559_234053273930561_6359575542819192832_n42808453_319181018637381_2706481746177687552_n42622331_497694544069327_9091634377590308864_n42627989_246989789298415_9203396470378594304_n42706996_607372239677852_5132836826138017792_n42795933_495366130946430_7162892366003568640_n42608399_742039806132892_2908051721089449984_n42611761_278251673014719_3959980419805347840_n42654694_631302883930764_1018995121418403840_n42692955_2124383944487776_8788891478744104960_n42611721_351181998957756_7784894146900131840_n42689860_2204019179846189_533952125240082432_n42600712_1824792144295057_5632345186269921280_n

IMG_2869IMG_2906IMG_2953IMG_2963LauradeKwantPhotography--073LauradeKwantPhotography--074

GOD EN JE PARTNERKEUZE

Op verzoek van een jeugdgroep waarmee ik hierover sprak, een ouder stukje hergepost (geherpost?) (opnieuw geplaatst!):

Met wie moet ik trouwen? Heeft God daar iets over te zeggen?

Jazeker heeft Hij dat! Na bekering is verkering de belangrijkste keuze van je leven! In Gods ogen is een huwelijk voor het leven. Het is dus niet ‘even uitproberen’ en als het niet werkt weer uit elkaar. Je bent aan elkaar gebonden zolang jullie beiden leven (1 Kor. 7:39). Dus je keuze is onomkeerbaar (want met moord kom je ook niet zo makkelijk weg ☺): ‘tot de dood jullie scheidt’. Natuurlijk wil een liefdevolle, goede Vader Zich daar maar al te graag over uitspreken, als we daarnaar zoeken!

Zorg dat je écht Gods wil wil doen!

Voor het ontvangen van leiding van God is het boven alles belangrijk dat we Zijn wil boven de onze stellen. Jezus belooft ons dat we Zijn stem zullen verstaan, wanneer we Gods wil willen doen boven de onze (Joh. 7:17). Bij onze doop hebben we onszelf overgegeven aan God (Rom. 6:3). Onze oude mens die zijn eigen wil wilde doen is gestorven, en we leven nu alleen nog voor Zijn eer. Hij heeft ons gekocht en betaald (1 Kor. 6:19), Hij is onze Heer en Eigenaar, we zijn niet meer ons eigen eigendom. Dat betekent dus dat Hij we Hem bij elke beslissing het recht geven te kiezen voor ons. We vertrouwen Hem die keuze toe, meer dan we ons eigen inzicht vertrouwen. Als we stiekem toch denken het zelf beter te weten, is het een garantie voor misleiding. Niet alleen op gebied van je partnerkeuze, maar op elk gebied van je leven.

Het begint er dus mee dat je zegt: “God, ik vertrouw U als mijn goede Vader, dat U beter weet wie bij me past dan ikzelf. Ik zal op U vertrouwen met heel mijn hart. Laat me Uw weg zien, ook in deze belangrijke levenskeuze”.

Geef je burgerlijke staat aan God

Ten eerste: offer je wens om te trouwen aan God. Hij geeft ons in 1 Kor. 7:25-40 een optie mee om te overdenken: alleen blijven.

 Ik wil dat u zonder zorgen bent. De ongehuwde draagt zorg voor de dingen van de Heer, hoe hij de Heer zal behagen. Wie echter gehuwd is, draagt zorg voor de dingen van de wereld, hoe hij zijn vrouw zal behagen (…) Wie trouwt doet goed, wie niet trouwt doet beter.

Dit klinkt super extreem: iedereen wil toch trouwen? En God Zelf zegt: Het is niet goed dat de mens alleen is(Gen. 2:18). Maar overgave betekent dat we God ook met deze keus durven vertrouwen. De reden dat Paulus dit schrijft, is dat de tijd beperkt is(7:29): we hebben maar één leven om Gods Koninkrijk te brengen in deze wereld en mensen te redden voor de eeuwigheid. Onze eigen verlangens moeten vanuit liefde ondergeschikt gemaakt worden aan Gods liefde, die mensen tot inkeer en geloof wil brengen en zo redden van een eeuwig oordeel. En daar heeft Hij onze onverdeelde toewijding voor nodig, met zo min mogelijk afleiding (7:35).

Vraag God dus tot je te spreken óf Hij wel wil dat je gaat trouwen, of dat je meer vrucht voor Hem kan dragen wanneer je alleen blijft. Als je tóch besluit te trouwen, zondig je daarmee niet (7:28). Het is niet aan iedereen ‘gegeven’. Maar laten we daar niet meteen vanuit gaan bij onszelf, maar aan God toestaan tot ons te spreken hierover.

Geen ongelijk span

 Vorm geen ongelijk span met ongelovigen. Want wat heeft gerechtigheid te maken met wetteloosheid, en wat is de verwantschap tussen licht en duisternis? En welke overeenstemming is er tussen Christus en Belial [de duivel]? Of wat deelt een gelovige met een ongelovige? (2 Korintiërs 6:14-15)

 [Je bent] vrij om te trouwen met wie je wil, maar alleen in de Heer (1 Korintiërs 7:39b).

 Door de hele Bijbel heen is God over één ding superduidelijk: trouw niet met een ongelovige. In het Oude Testament zijn verschillende verhalen van hoe Gods volk van het juiste pad afdwaalde door huwelijken met partners die andere goden dienden. Zelfs Salomo, de man die gold als de meest wijze koning ooit, en schrijven van 3 bijbelboeken, eindigde zonder God door huwelijken met vrouwen die Israëls God niet dienden:

 Is het niet met betrekking tot deze dingen dat Salomo, de koning van Israël gezondigd heeft? Terwijl er onder veel heidenvolken geen koning was zoals hij, en hij zijn God lief was en God hem tot koning gesteld had over heel Israël? Ook hem deden de uitheemse vrouwen zondigen (Nehemia 13:26).

Een sterke waarschuwing: denk nooit dat je wijzer bent dan Salomo, dat je gerust Gods gebod kan negeren zonder schade te lijden!

Neem dus geen verkering met ongelovigen. Het kan niet Gods wil zijn! Als het Zijn plan voor je leven is, zal hij of zij oprecht tot bekering komen (en niet alleen om jou een plezier te doen). God is niet schizofreen: Hij zegt niet het ene in Zijn Woord, om je vervolgens er recht tegenin te ‘leiden’, met hoeveel ‘tekens’, engelen of profetieën je ook aan komt zetten. Een huwelijk van een gelovigen met een ongelovige kan dan ook niet worden ingezegend in onze gemeente, noch in welke gemeente dan ook die bijbelgetrouw wil zijn.

Waarom niet?

  • God en wij houden heel veel van elke ongelovige. Het is dus nooit een afwijzing van de persoon zelf. Juist omdát we van hen houden, gehoorzamen we Gods Woord, want dan is Hij maximaal door ons heen te zien, en zal de wereld in Jezus’ Naam geloven! Maar totdat dat gebeurt, leeft een ongelovige nog in de wereld, en ‘we weten dat de hele wereld in het boze ligt’ (1 Joh. 5:19).Het verschil tussen gered en verloren moeten we niet onderschatten: elke ongelovige leeft, net als wij vóór onze bekering, onbewust onder invloed van de duisternis.
  • God ziet man en vrouw als ze getrouwd zijn als ‘één vlees’. Wat jou raakt, raakt de ander, en andersom. De ongelovige partner is door de nog aanwezige zonde in zijn/ haar leven nog het terrein van de duivel. Satan zal die ‘invalspoort‘ dus naar hartelust gebruiken om Gods werk in jou kapot te maken, en door de huwelijksband heb je hem zelf die ingang gegeven.
  • Het is niet prettig als je met je levenspartner niet kan delen over wat je ten diepste bezighoudt. Je zal elkaar maar ten dele kunnen begrijpen, en ten delen kunnen meehuilen en meelachen met elkaar. Het zal pittig kunnen zijn als je andere echtparen ziet die wél samen God dienen en hun geloofsbeleving samen delen. Je zal een deel van je leven altijd alleen moeten aangaan. Voor veel christenen die met ongelovigen zijn getrouwd wordt het dan ook zwaar om essentiële onderdelen van het leven met God – deelname aan het gemeenteleven, gebed, persoonlijk bijbellezen, heilig leven, getuigen en het doen van goede werken – op lange termijn vol te houden. Anders geloven leidt tot andere prioriteiten, andere weekindelingen, andere verwachtingen, andere principes rondom trouw, seksualiteit, financiën en opvoeden. Veel christenen met ongelovige partners voelen zich regelmatig verscheurd tussen God en hun huwelijk.
  • Je zal zelf zwakker zijn in je geloof dan wanneer je een gelovige partner had gehad. Hiermee ontneem je God, je medegelovigen én de wereld die Jezus nodig heeft, een stukje van Gods Koninkrijk wat anders méér door je heen te zien was geweest. Daarom is een ongelijk span aangaan een zonde tegen zowel jezelf als anderen, tegen zowel de betreffende ongelovige partner als tegen de hemel.
  • Je weet niet of je partner toch nog tot geloof zal komen. God geeft daar geen garanties voor. “Want hoe weet u, vrouw, of u uw man zult behouden? Of hoe weet u, man, of u uw vrouw zult behouden?” (1 Kor. 7:16). Als het toch gebeurd is, is dat niet dankzij, maar ondanks wat de gelovige gedaan heeft: ongehoorzaamheid aan Gods Woord.
  • Je kinderen zullen met twee invloeden opgroeien. Het zal voor hen moeilijker zijn God te dienen en gered te worden dan als ze twee gelovige ouders hadden gehad, en daarmee zondig je tegen hen. “Hun kinderen spraken voor de helft Asdoditisch, en ze konden geen Judees spreken” (Neh. 13:24)God heeft voor ons geen probleem met interculturele huwelijken, maar in Nehemia 13 gaat het over gelovigen die een ongelijk span zijn gaan vormen.

Wees niet naïef

Nu kan bovenstaande voor je duidelijk zijn. Maar er is nog een gevaar. Niet iedereen die zich christen noemt, is ook daadwerkelijk een christen. Helaas maar waar, en Gods Woord is daar heel duidelijk over. God roept ons dus op om een aanstaande partner te beoordelen– let goed op: dit is héél wat anders als veroordelen.

 

Jezus zegt: aan de vrucht herken je de boom (Mat. 7:20). Naar welke vruchten moet je kijken? Derek Prince geeft het volgende rijtje:

  1. Getuigt hij/zij dat hij/zij wedergeboren is?
  2. Is hij/zij toegewijde volger van Jezus, leest hij/zij de Bijbel en weet hij/zij in grote lijnen van de Bijbel leert?
  3. Maakt hij/zij deel uit van een kerk waar het Woord van God wordt gepredikt?
  4. Merk je dat hij/zij het fijn vindt om over geestelijke zaken te praten? (Mt. 12:34)
  5. Leidt hij/zij in het algemeen een rein, zuiver leven en werkt hij/zij aan levensheiliging – dus breken met patronen van zonde?
  6. Zie je bij de ander een oprecht verlangen om een getuige te zijn en andere gered te zien worden?
  7. Is het zijn/haar verlangen dagelijks geleid te worden door en vol te zijn van de HG?

Omdat verliefdheid de blik van de meest wijze persoon kan vertroebelen, is het zeer aan te bevelen dat je volwassen gelovigen die veel van je houden met je mee laat kijken. Ideaal gezien zijn dit je ouders (dit is waarom de ‘ouderwetse’ gewoonte dat je ouders je partner uitkiezen, helemaal nog niet zo belachelijk is), maar dit kunnen ook twaalfleiders, voorgangers, oudsten, of andere vrienden zijn die de Heer en jou goed kennen. Sla hun advies niet zomaar in de wind! “De overwinning ligt in de veelheid van raadgevers” (Spr. 24:6).

OK, check, allebei gelovig: dus automatisch Gods keus voor mij?

Niet per sé. Er kunnen nog steeds dingen zijn die jullie zelf niet weten van elkaar, maar God wel. Zoek dus God met z’n tweeën: bid, lees Zijn Woord, dien in de gemeente. En vraag God om bevestiging. Dat kunnen zowel ‘natuurlijke’ bevestigingen zijn (groei naar elkaar toe, opbouwen van elkaars geloof etc.), als ‘bovennatuurlijke’. Hier zijn geen regels voor, alleen je relatie met God en elkaar, waarin je mag leren Zijn stem te verstaan. Volg Gods aanwijzingen, gebruik je verstand, luister naar je gevoel, vraag eerlijk advies van anderen die van je houden. Uiteindelijk is het je eigen keuze, en zal God je houden aan het verbond dat je zal sluiten, en je met Zijn liefde, genade en kracht helpen het geweldig te gaan doen met elkaar!

Blijf van andermans partner af

Zolang je nog niet getrouwd bent, en zeker als je nog geen zekerheid hebt óf je wel bij elkaar hoort, loop je het risico dat als je tijdens romantische momenten elkaar op allerlei gezellige plekken aanraakt, je lichaamsdelen van iemand aanraakt die uiteindelijk de echtgeno(o)t(e) van iemand anders zal worden! En de Bijbel zegt: Gij zult niet stelen. Zolang de kans bestaat dat hij/zij met iemand anders trouwt, handel dan zó als je zou willen dat iemand anders met jóuw aanstaande zou handelen in zo’n situatie (Mat. 7:12).

Ook als je wel zekerheid over elkaar hebt: bewaar seksualiteit voor je huwelijksnacht! Een goed advies is: ‘Raak niets aan wat je zelf niet hebt’ (en dan bedoelen we niet een bebaarde kin☺)

Voor wie al een relatie met een ongelovige heeft

Heb je verkering met een ongelovige? Of met iemand die zegt gelovig te zijn, maar niet de ‘vruchten van bekering’ (Luc. 3:8) lijkt te hebben in zijn/haar leven, zoals boven omschreven? Dan is het vervelende, maar beste advies voor je: maak de relatie uit. Let op: dit is iets wat niemand je kan opleggen. Je wordt hiertoe ook niet verplicht, en niet de kerk uitgeschopt of raar aangekeken als je dit niet doet. Beschouw dit als een advies gebaseerd op de Bijbel. Dit moet uit je eigen hart komen.  Maar als je zelf werkelijk opnieuw geboren bent, je bekeerd hebt, gestorven bent aan je oude mens en alleen Gods wil wil doen, zal uiteindelijk diep in je hart Gods Heilige Geest bevestigen, dat dit de beste weg is. Je kan Hem meer vertrouwen dan je eigen inzicht (Spr. 3:5).

Wees niet bang voor de gevolgen. Gods wil doen is uiteindelijk de veiligste plek die er is! Leg het zo goed mogelijk uit, maar gehoorzaam Gods Woord boven alles. Jezus zegt dat als we Hem willen volgen, het ons alles zal kunnen kosten: Wie bij Mij wil horen, moet meer van Mij houden dan van zijn vader, moeder, vrouw, kinderen, broers en zusters. Ik moet hem zelfs meer waard zijn dan zijn eigen leven (Luc. 14:26). Het beste wat je voor je partner kan doen, is God gehoorzamen. Zo geef je God de ruimte te werken in zijn/haar leven, en wordt de kans niet kleiner, maar juist groter dat hij/zij ook écht tot geloof komt.

Het is altijd een goed idee hier met een volwassen christen en/of een leider binnen Leef! over te spreken.

Voor wie al met een ongelovige getrouwd is

Het gebeurt natuurlijk regelmatig, dat een getrouwde man of vrouw tot geloof komt, maar de partner (nog) niet. God weet ervan, en Hij zegt in 1 Kor. 7:12-13: Als een broeder of zuster een ongelovige vrouw/man heeft en zij/hij ermee instemt bij hem te wonen, moet hij/zij haar niet verlaten. Dus blijf bij elkaar, God zal je zegenen! (Ben je niet getrouwd, maar woon je samen met een ongelovige, dan is het een ander verhaal. Sommige vormen van samenwonen zijn in feite vergelijkbaar (niet hetzelfde!) als een huwelijk, zeker als er kinderen in het spel zijn. Maar in andere gevallen is het het beste het samenwonen en samen slapen te beëindigen. Dit kan je het best bespreken met een volwassen gelovige / leider binnen Leef!)

Maar was je al christen toen je trouwde met een ongelovige, raak dan niet in paniek. Of je het nu uit onwetendheid deed, of dat het een bewust afsluiten was voor Gods waarschuwing: God heeft je nog steeds knetter lief, en wil nog steeds Zijn plan met je leven weer oppakken. Ja, het zal wel zwaarder zijn als wanneer je een gelovige partner had gehad: dat deel is niet terug te draaien. Maar er staat een grote bemoediging in Gods Woord voor degenen die inzien dat ze door God niet te betrekken, verkeerde verbonden zijn aangegaan.

In Jozua 9 komt Israël de stam van de Gibeonieten tegen. Ze mogen met hen geen verbond sluiten omdat ze in het voor Israël bestemde gebied wonen. De Gibeonieten doen zich echter listig voor als reizigers uit een ver land. Het volk Israël maakt een fout: ze raadplegen God niet, maar keken alleen naar de natuurlijke (aardse, logische) kant van de zaak: hun kleren, hun schoenen en hun eten (9:14). Dit is vaak waar wij ook de mist ingaan: met alleen natuurlijke ogen kijken, maar God niet echt raadplegen.

Uiteindelijk komen ze achter het bedrog, maar ze weten ook dat het verbond niet verbroken kan worden. “Laat uw ja ja zijn, en uw nee nee”(Mat. 5:37). En dit geldt ook voor je huwelijk. Ook al bén je met de ‘verkeerde’ partner getrouwd: God wil nu dat je je verbond eert, en scheiden zou een zonde bovenop de vorige zonde zijn. Ook voor deze situatie geldt 1 Kor. 7:12-13: Als een broeder of zuster een ongelovige vrouw/man heeft en zij/hij ermee instemt bij hem te wonen, moet hij/zij haar niet verlaten.

Voorwaarde voor Gods steun is een grondige bekering. Dit betekent verantwoordelijkheid nemen voor je keuze (het niet op anderen of omstandigheden afschuiven), en dan je zonden belijden (de beslissing noemen zoals God het noemt: zonde, en niet ‘zwakheid’ of ‘vergissing’), je denken vernieuwen (nagaan welk verkeerd denken heeft kunnen leiden tot deze zonde, en wat Gods Woord hier tegenover zegt), en indien nodig figuurlijk (!) je ‘hand afhakken of oog uitrukken’ (Mat. 5:29-30, maatregelen nemen om te voorkomen dat je de zonde herhaalt).

Israëls nieuwe verbondspartner Gibeon wordt aangevallen, en zo komt het volk in een strijd terecht die God niet voor hen had gewild. Je komt dus als gelovige in problemen die God je voor had willen besparen, of had willen bewaren voor tot een later tijdstip. Midden in deze oorlog gebeurt een van de grootste wonderen ooit: God zet de draaiing van de aarde voor een volle dag stil, zodat de overwinning compleet behaald kan worden.

De bemoediging voor ons is dus, dat als we ons met hart en ziel bekeren van onze overmoed, waardoor we God niet betrokken in onze beslissingen, God vervolgens aarde en hemel stilzet (of beweegt) om ons te helpen de strijd te winnen, die voortkomt uit onze eigen domme keuzes. God vecht met je mee, om zelfs een verkeerd verbond te eren. En zo keert God voor wie Hem liefhebben zelfs hun eigen fouten en zonde om ten goede (Rom. 8:28).

 

 

 

 

Bedroef niet de verkeerde. Moedig niet de verkeerde aan.

Omdat jullie het hart van de rechtvaardige bedroeven met leugen, terwijl Ik hem Zelf geen smart heb aangedaan… en omdat jullie de goddeloze aangemoedigd hebben, zodat hij zich niet bekeert van zijn kwade weg, zodat Ik hem in het leven behoud… daarom zullen jullie geen valse visioenen meer zien (Ezechiël 13:22).

Een essentieel ding om te leren als prediker is de juiste dingen te zeggen tegen de juiste mensen. Ik hoor vaak mensen die zeggen het alléén maar over Gods goedheid en genade te willen hebben. Er zijn er ook (wat minder tegenwoordig) die het juist uitsluitend over Gods strengheid en heiligheid hebben.

God zegt hierboven in Ezechiël dat valse profetie bestaat uit

  • het bedroeven van rechtvaardigen, door ze te zeggen dat God boos op ze is terwijl dat niet het geval is, en
  • het aanmoedigen van goddelozen, door ze te zeggen dat God blij is met hoe ze bezig zijn, waardoor deze mensen zich niet bekeren en veranderen – wat God juist wél wil, zodat Hij ze in het leven kan behouden

Wie heb je dus tegenover je als je preekt of praat?

Te vaak is rechtvaardigen, mensen die graag Gods weg zouden willen gaan, verteld dat ze niet uitverkoren zijn, dat ze eerst aan een waslijst aan onhaalbare voorwaarden moeten voldoen, gediskwalificeerd zijn door hun achtergrond of fouten… terwijl Jezus juist gekomen is voor de mensen die ziek zijn, zondaars zijn, de boel hebben verknald… de hoeren en tollenaars voelden zich geweldig bij Hem (en geweldig genoeg om door die genade ook radicaal te breken met hoereren en tollenariseren!). God heeft appeltjes te schillen met predikers en theologen die deze mensen bij Hem weghouden. Hoe heftig dat is in Zijn ogen, is niet te overschatten!

Maar aan de andere kant gebeurt het ook vaak, meestal in hele andere kerkelijke kringen, dat mensen die van binnen helemaal niet van plan zijn Gods wil te doen, worden aangemoedigd met boodschappen dat God het allemaal wel best vindt hoe het gaat, zonde niet erg is of bij voorbaat en zonder voorwaarden al vergeven, bekering en heiliging wettisch en oude verbond is. God is terecht verontwaardigd over het onrecht, het geroddel, de seksuele onzuiverheid, het geoordeel, de hoogmoed, het egoïsme, de nalatigheid en de hebzucht van deze mensen, en roept ze in Zijn liefde op om zich te bekeren. Maar predikers vertellen ze dat een eenmalig of repeterend ritueel (een traditionele of een moderne evangelische) wel voldoende is, en hierdoor bekeren deze schijnchristenen zich niet en gaan ze, misleid en al, verloren terwijl de genade zo dichtbij en onder hun neus was.

Wat zeg je tegen wie? Tegen de prostituée zei Jezus (Luc. 7:39-50) alleen: “Je zonden zijn je vergeven” – pure genade. Want ze wist allang dat ze fout bezig was. Maar tegen de Farizeeër zei Jezus: “Je denkt dat je zo geweldig bent, maar wat heb je eigenlijk voor Mij gedaan?” Hij hield van hem net zo goed als van haar, maar hij had nog 2 stappen nodig (1. zondebesef en 2. genade ontvangen) terwijl zíj alleen die 2e nog maar nodig had, en door het eerste alleen maar verder van Gods open armen weggedreven zou worden.

Wat zeg je tegen wie? Meestal zitten beide groepen door elkaar naar dezelfde boodschap te luisteren, en dan is het een kunst om de genade zo te brengen dat je de goddelozen er niet door aanmoedigt lekker verder te gaan met hun hypocriete wegen… en om het oordeel van God over zonde zó te brengen dat je de rechtvaardigen er niet door afschrikt en wegjaagt van Gods liefde. De Heilige Geest wil elke prediker leren dit met wijsheid te doen. Wees geen valse profeet maar een zuivere, en God beloont de krans van heerlijkheid voor wie Zijn Woord in deze zuiverheid hebben gebracht. Preach it!