Terug naar Nederland

4 jaar geleden plaatsten we het bericht “We gaan naar Aruba!” Nu het bericht …dat we weer terugverhuizen. Hieronder de tekst van onze laatste nieuwsbrief, zodat ook wie die niet ontvangt, het kan lezen:

Lieve allemaal!

band marlies chris marielle joel sanneWie de vorige nieuwsbrief heeft gelezen (waar we ieder die kon om meebidden en -denken vroegen) weet dat we ermee bezig waren. Maar de kogel is nu door de kerk. Niet letterlijk…gelukkig! Want de kerk LEEF! Aruba hier gaat door en blijft helemaal springlevend! Maar het besluit is gevallen: we moeten terug naar Nederland. In juli zullen we er weer zijn. Met enerzijds pijn in ons hart, omdat we zoveel lieve mensen hier moeten achterlaten met wie we in korte tijd zoveel van Gods actie hebben meegemaakt. Maar inmiddels nu ook met grote zekerheid dat het 100% Gods tijd is, de missie volbracht is, en er nieuwe avonturen wachten.

paasontbijt 2018Om het even te herhalen (want we snappen dat je niet elke nieuwsbrief kan lezen): onze oudste hier loopt behoorlijk vast hier op de middelbare school, met name ook vanwege zijn autisme. We weten dat er in alle opzichten in Nederland een veel betere omgeving is voor jongens zoals hij, qua school en ontwikkeling. Desondanks zouden we niets doen zonder de zekerheid dat het ook samenvalt met Gods belangen in de wereld & eeuwigheid. In het begin hier, toen niet 1 maar wel 100 dingen onmogelijk leken, wisten we dat God zei: blijven, vastbijten in wat Ik gesproken heb, en volharden. Maar nu, toen we Zijn wil zochten, ook samen met de hele gemeente (we hebben met ze samen 3 dagen gevast en gebeden) en ook dus een flink deel van jullie die meeleven op afstand, ervaren we heel duidelijk dat God zegt: de missie is volbracht, de tijd zit erop, er komt weer een nieuwe opdracht aan.

Een van de teksten die de Heilige Geest van de pagina’s deed springen was deze:

… en zij probeerden Hem tegen te houden, opdat Hij niet van hen weg zou gaan. Maar Hij zei tegen hen: Ik moet ook andere steden het Evangelie van het Koninkrijk verkondigen, want daarvoor ben Ik uitgezonden (Lukas 4:42-43).

Dit kwam duidelijk binnen. Het herinnerde ons eraan, dat we zelf geen eigenaars zijn van ons eigen leven. We zijn gekocht, in het winkelmandje gedaan, afgerekend, uitgecheckt. Jezus is Heer van de Oogst, stuurt mensen uit en plaatst hen waar en hoe lang Hij dat wil! Hij bevestigt: de liefde voor onze kinderen = Zijn leiding. En Hij is het, Die ons nu dus blijkbaar nodig heeft voor andere plaatsen. Wat & waar, dat zijn we nog aan het ontdekken. Maar stukje bij beetje kwamen we, samen met LEEF! Aruba & jullie, erachter dat God het is die spreekt, niet alleen een moeilijke omstandigheid. Het is weer een nieuw avontuur, want al is NL bekend terrein, we hebben geen idee wat gaat komen. Maar het wordt opnieuw een nieuw seizoen in ons leven als gezin en onze bediening!

doop-groepsfoto-strandOok van anderen en een aantal van jullie die met ons meeleven en -bidden kregen we bevestiging, zowel in ‘profetische’ als meer gewoon adviserende vorm. We geloven dat ‘woorden van buiten’ altijd secundair moeten zijn t.o.v. de innerlijke overtuiging die God aan iemand zelf geeft, maar het is wel fijn ‘erbij’. Toen we b.v. heel vroeg al onze eerste twijfels deelden met de aanstaande oudsten, deelde een van hen met tegenzin – omdat hij wist dat het een bevestiging kon lijken voor ons vertrek, iets dat ze niet wilden – dat zijn vrouw heel onverwachts een visioen had gehad tijdens het gebed, waarin ze de gemeente heel positief en actief zag, maar… zonder ons erbij! Zelfs onze 4-jarige Alejandro, die nog van niks wist, zei ineens: “Ik zie de Here God in de lucht, en Hij zegt dat we naar een ander land moeten gaan”! Daarnaast zijn zowel dichte vrienden als kennissen iets verder weg, als ook ‘geestelijke ouders’ die ons al lang kennen, zijn eenstemmig over het feit dat we Gods timing nu juist verstaan.

IMG_1258Het voelt enerzijds als net 1 of 2 jaar te vroeg om Aruba te verlaten, maar God weet het beter dan wij. LEEF! Aruba is vanuit het totale niets en temidden van zware strijd gesticht terwijl wij ons best zwak voelden. De kleine groep met wie we begonnen in de woonkamer groeide uit tot een weliswaar nog vrij bescheiden, maar zeker levensvatbare gemeente: enthousiaste discipelen, vrij veel jonge gezinnen, genoeg mensen die permanent op Aruba blijven. We hebben ze door het Woord, ons voorbeeld, herderschap en discipelschap gegrondvest in Jezus de Waarheid, en een prachtig leidersteam is toegerust.

We moeten mee in het ritme van de Heilige Geest. De tijd is kort. God heeft haast de oogst binnen te halen. Jezus komt snel! Dus Zijn tempo is wat we volgen. Of de wolk van Gods leiding (Numeri 9) nu langer of korter blijft dan we dachten… gewoon in geloof volgen is de enige optie! Toen Nathalie net verkering kregen (in 2000) kregen we een aantal profetieën, en in eentje zei God dat we om Hem te dienen op veel verschillende plekken zouden wonen in ons leven… Nou, die kant gaan we steeds meer op 😉

IMG_2993Persoonlijk best lastig hoor. Nathalie houdt van Nederland maar is wel een echte Colombiaanse. Opgegroeid in één van de warmste steden daar (Cúcuta, aan de grens met Venezuela, waar het nu vol vluchtelingen zit). Dus de winter en grijze wolken zijn niet echt haar ding. Maar liefde voor zowel gezin en bovenal Gods plan, hebben in haar een sterkere stem. Dapper deze held, ook nu weer!

En voor mij (Chris dus): ik wilde (als ‘mens’ – de Heilige Geest in mij niet meegerekend 😉 niet echt naar Aruba 4 jaar geleden, maar deed het met liefde omdat God het zei. Maar nu we eenmaal hier zijn, alles gesetteld, dingen op de rails, gemeente draaiend en gezond… was ik nu juist liever hier gebleven! Want emigreren met een heel gezin en weer het onbekende instappen is avontuurlijk… maar ook een heel vermoeiend gedoe… Maar dit weten we: God zal ons genade geven!

HOE VERDER IN LEEF! ARUBA?

IMG_6861De kerk die ontstaan is vanuit onze vorige stap 4 jaar geleden, zit natuurlijk voor eeuwig in ons hart. We zijn erg dankbaar dat we een team van 3 oudsten kunnen vormen. Binnenkort een video om ze voor te stellen!

We besteden de afgelopen en komende periode meerdere avonden en momenten per week met ze, om nog zoveel mogelijk over te dragen. God regisseert dit helemaal. De perfectie leermomenten komen langs. We leren ze preken, diensten leiden, avondmaal leiden, herderschap, de gemeente beschermen tegen verkeerde invloeden van buiten, mensen opbouwen. Dat gaat goed!

De gemeente was verdrietig over het nieuws van ons vertrek – zou ook niet OK zijn als ze blij waren geweest dat we vertrokken… – maar er is desondanks alleen maar begrip, en het volledige vertrouwen dat we niks anders dan Gods wil zouden doen. We hebben ook van het begin af gezegd dat de tijd kon komen dat God ons riep verder te trekken, en in januari hebben ze meegevast en -gebeden voor deze beslissing.

Het was dus ook echt een groepsproces van samen Gods wil zoeken.  De meesten van hen hebben inmiddels na het aanvankelijke schrikken, nu weer helemaal geloof in een goede toekomst voor de kerk. En in de tussentijd zien we dat God doorgaat met mensen in de gemeente aan te raken, en mensen hun weg (terug) naar Hem vinden!

WhatsApp Image 2017-05-08 at 16.08.26Belangrijk is: we blijven betrokken bij de gemeente! We zullen een soort ‘senior pastors’ blijven (al zijn we nog niet zo senior… alhoewel Chris wel want hij wordt 40 dit jaar haha). Bij belangrijke besluiten beslissen we nog even mee op afstand, en ook als de oudsten onderling er niet uit komen hakken we voorlopig de knopen door. Ook zullen we ons best doen zo vaak mogelijk (een paar keer per jaar) naar Aruba te blijven komen om de gemeente te blijven opbouwen en erover te waken.

20160306_110607-compressorWe kijken hierbij naar Paulus als voorbeeld, die vaak zelfs al na een paar maanden of soms weken weer wegmoest, maar verbonden en verantwoordelijk bleef. Soms kon hij niet eens oudsten aanstellen en moest hij dat doen bij terugkomst, of door middel van een apostolisch medewerker die hij daarvoor stuurde (Titus op Kreta).

LEEF! Aruba is Gods, maar ook een klein beetje ons ‘kindje’ en die laten we niet vallen, maar leren we geleidelijk op eigen benen te staan. De nieuw aan te stellen oudsten zien het op deze manier gelukkig ook helemaal zitten. Het beste van God voor LEEF! Aruba komt nog!

HOE VERDER IN NEDERLAND?

Het vuur van Gods Geest brandt in ons hart. Vanwege die brandende liefde van God gaven we alles om op Aruba een kerk te planten, en ook in Deventer, De Betteld en Zutphen was het altijd dat heilige vuur wat ons geloof én (na veel zweten, blunders en volharding) de realisatie gaf van opwekking, kerkgroei, bekeringen, het werk van de Heilige Geest, en nu dus het ontstaan van een gezonde gemeente. Al hadden we door de jaren heen en ook hier best momenten dat het door tegenslag en ontmoediging helemaal weg leek – het vuur van Gods liefde voor Zijn gemeente en een verloren wereld brandt nog steeds. De eeuwigheid komt eraan en alles wordt hier en nu bepaald. We hebben één leven om in navolging van Jezus te geven. Ook nu we teruggaan, is dat vuur en dat gevoel van eeuwigheid en urgentie leidend.

IMG_3004We weten dus nu dat we terugmoeten, maar voor hoe verder is de download nog in volle gang. Wat is van God voor nu, en wat (nog) niet? Voorgangerschap opnieuw? Zendeling blijven en dat (naast de band met Aruba vasthouden) vanuit Nederland vorm geven? Rondreizend Gods werk dienen of meer op één plaats? De afgelopen maanden zijn we ook gepolsd om landelijk gemeentestichting verder vorm te geven, en om een netwerk & conferenties voor jongere leiders nieuw leven in te blazen. Dingen waar ons hart voor brandt natuurlijk!

Een mogelijkheid zou kunnen zijn om in NL een team te vormen & een stichting voor zowel bovenstaande als het werk op Aruba op te richten. Daarmee misschien ook het preken, conferentieorganisatie, onderwijs iets verder vorm geven. Doorgaan met leven in geloof? Of instappen in iets wat al draait? We bekijken alles stap voor stap. Maar wie weet leidt God het ook allemaal nog weer heel anders als we nu denken?  “Het hart van een mens overdenkt zijn weg, maar de HEER bestuurt zijn voetstappen” (Spr. 16:9).

WhatsApp Image 2017-07-27 at 02.53.24We hebben hoe dan ook zin om in/vanuit NL opnieuw midden een beweging van God te staan die nieuw vuur en nieuw leven brengt! Komende maanden hopen we meer duidelijkheid te krijgen, en jullie ook meer te kunnen vertellen. We zijn ondertussen natuurlijk ook druk genoeg met overdragen hier & alles wat komt kijken bij de verhuizing.

Qua toekomstplannen tasten we dus voorzichtig wat dingen af, met een open vizier. We hebben openbaring en leiding van Gods Geest nodig voor elke stap. Tegelijk staan we open voor wat God nog meer op ons pad brengt. We willen alleen maar zo effectief mogelijk zijn voor Jezus. De jaren en talenten die de Heer gegeven heeft, zo maximaal mogelijk vrucht laten dragen. Er is zoveel oogst en zo weinig tijd. MEER JEZUS IN MEER MENSEN.

Het is in ieder geval weer spannend allemaal, een nieuw avontuur in geloof voor ons als gezin. God zal ons leiden! Bid je met ons mee? Misschien spreekt Hij ook een stukje door jou heen 😉

Spirit lead me where my trust is without borders
let me walk upon the water
wherever You would call me
Take me deeper than my feet could ever wander
and my faith will be made stronger
in the presence of my Saviour

(EVEN?) TERUG NAAR ZUTPHEN

IMG_4558.JPGAl deze jaren hebben we ons huis in Zutphen kunnen verhuren. Een wonder, want we wilden dit niet zonder toestemming van de bank doen, en dat was volgens veel experts onmogelijk. Verkopen en een dikke restschuld leek de enige optie. Toch lukte het!

Na een eerste horrorhuurder hadden we nu hele betrouwbare mensen. Maar we hebben net gehoord dat ze precies de komenden maand hun huur opzeggen! (We hebben dus even dubbele lasten). We komen dus in eerste instantie weer in Zutphen wonen en kijken van daaruit dan weer hoe later verder. Maar het scheelt 1 ding om zorgen over te maken.

We proberen zonder container terug te gaan. Want duur! Bedoeling is hier zoveel mogelijk te verkopen of weg te geven. Persoonlijke spullen kunnen in het najaar mee met mariniers van LEEF! die ook naar Nederland terugkeren. En dan in NL alles weer opbouwen: scholen kinderen zoeken, auto & fietsen & inrichting voor in huis regelen. De stap is minder eng als de heenweg, maar net zo goed toch weer een heel avontuur.

IMG_2829De kinderen zijn heel dapper! Voor de oudste 2 (en ons als ouders ook) is het wel een raar gevoel terug te gaan naar het huis dat we nooit meer dachten te gaan zien. En met name Soraya gaat haar vriendinnen op Aruba erg missen. Maar nu ze naar de brugklas gaat na de zomer is de timing voor haar eigenlijk precies goed. Jeremy vindt Nederland eigenlijk wel leuk. En Alejandro zal vooral moeten wennen niet overal zonder shirt te kunnen rondlopen. We zijn nu in contact met een aantal scholen en hopen ze snel te kunnen inschrijven!

WORDT VERVOLGD…

Nog even een open einde dus. De periode hier goed afsluiten is nu een prioriteit.

Bedankt allemaal voor jullie meebidden. We snappen dat dat niet elke dag of week kan, maar af en toe voor ons bidden + jullie hart & betrokkenheid is genoeg!

En voor wie ons ook financieel steunt, bedankt voor jullie trouw! Dit blijft nodig, zeker ook nu we weer extra kosten moeten gaan maken. We willen hier niet teveel nadruk op leggen, dus mocht je bijvoorbeeld willen weten wat voor kosten specifiek nodig zijn, stuur ons gerust een berichtje.

Het zou fijn zijn ook na thuiskomst in de zomer nog even te kunnen rekenen op jullie steun. Wat er daarna gaat komen, dat hopen we de komende tijd te weten en met jullie te delen.

God is zó trouw geweest deze hele operatie. Dankzij jullie voornamelijk! En daarom komt alles wat Hij heeft kunnen doen (en nu ook door kan gaan), ook op jullie ‘rekening’ in de hemel! God zal wat verder komt allemaal weer leiden, voorzien en waarmaken tot Zijn eer! You’ve never failed… and You won’t start now! 

Deze nieuwsbrief kon nog wel 1000x langer maar we wilden jullie inbox niet overladen 😉 Voel je vrij om door te vragen. Elk berichtje, elke betrokkenheid & alle liefde wordt door ons heel erg gewaardeerd. In Jezus zijn we familie & bouwen we samen aan iets groots:

M E E R   J E Z U S   I N   M E E R   M E N S E N !

Dios bendishonabo // Dios te bendiga // Tuhan memberkati // Gods zegen
Chris & Nathalie

Advertenties

Dokters vs. internet

Als u iemands zonden vergeeft, worden ze hem vergeven. Als u ze hem toerekent, blijven ze hem toegerekend (Johannes 20:23).

Jezus zegt dit tegen Zijn discipelen vlak voor Hij vertrekt naar de Vader. Wat betekent dit? Kunnen we zomaar op eigen houtje mensen vergeven of juist niet namens God?

Dokters krijgen een onmenselijk lange opleiding. Na 6 jaar algemene geneeskunde nog een aantal jaren specialiseren. Toen ik in het begin van mijn studie nogal nonchalant het al genoeg vond dat ik m’n studiepunten gewoon haalde, sprak ik geneeskundestudenten die zeiden dat als zij zouden slagen met zesjes, ze later echt medische blunders gaan maken op die 40% van de stof die ze níet kennen! Dat beschaamde en motiveerde me wel een beetje. Dokters worden opgeleid om uiteindelijk, na het bestuderen van de klachten, symptomen en onderzoeksuitslagen, tot een gedegen diagnose te komen, zodat je weet hoe verder.

Maar je kunt ook op eigen houtje met behulp van dr. Google tot een diagnose komen. Het tv-programma ‘Dokters vs. internet’ laat zien dat de gestudeerde artsen het niet altijd beter weten dan leken met wifi! Maar al hebben die artsen het soms mis (en zijn er horrorverhalen van medische missers!), over het algemeen is het wel goed op een arts te blijven vertrouwen. Vooral zij die hun werk serieus nemen, zich laten bijscholen en het hart op de goede plaats hebben! Want tegenover elke medische misser staat helaas een net zo groot horrorverhaal van mensen die zichzelf een diagnose hebben gegeven, met alle gevolgen vandien. Of naar kwakzalvers zijn gegaan en de prijs ervoor hebben moeten betalen.

De 12 die 3 jaar lang met Jezus hebben opgetrokken, krijgen 1 vers voor het hierboven geciteerde, de Heilige Geest toegeblazen. De vervulling van wat Jezus daar ‘op hen legt’ komt zo’n 40 dagen later, met Pinksteren. Hun meelopen met Jezus + de zalving/het onderscheid dat de Heilige Geest met Zich meebrengt, stelt deze gewone jongens uit de provincie in staat een juiste diagnose te stellen over de enige medische status die werkelijk telt omdat ie eeuwig is: hoe het staat met onze ziel. Eeuwig leven of eeuwige dood staat of valt met het feit of onze zonden vergeven zijn (Lk. 1:77, Ef. 1:7). Jezus is voor de zonden van de hele wereld gestorven, en die vergeving is voor iedereen te ontvangen! Maar er zijn voorwaarden: oprecht geloof in het evangelie, en bekering, gepaard gaande met vruchten die bewijzen dat die bekering oprecht is. De tekst in Joh. 20:23 betekent dat de discipelen, vol van de Geest, een juiste diagnose kunnen stellen of iemand werkelijk of (nog) niet aan de voorwaarden heeft voldaan om vergeven te worden.

Op eigen houtje, al dan niet behulp van dr. Google, een diagnose hierover stellen, kan soms tot goede resultaten leiden. Maar lang niet altijd. Er gaan nogal wat kwakzalfverhalen de ronde, zowel online als in onze ‘echte’ contacten. Het is net als de Dimas hier op Aruba, die het immigratieproces voor mensen die hier komen wonen regelt. De ene keer zegt een medewerker dat dit papier nodig is voor een verblijfsvergunning, de andere keer zegt een andere medewerker iets anders, en bovendien zeggen goedbedoelende ervaringsdeskundigen ook nog eens allemaal andere dingen. Uiteindelijk moet je er een wetboek bij pakken om uit te pluizen wanneer je écht die vergunning wel of niet kan krijgen, en onder welke voorwaarden.

Sommigen zeggen dat als baby gedoopt zijn genoeg is voor eeuwig leven. Anderen zeggen volwassendoop. Of regelmatige kerkgang (nee, ik zei geen stoelgang). In tongen spreken. Biechten. Een pelgrimsreis. Belijdenis. Besnijdenis! Uitverkoren zijn en dat mystiek ervaren. Een berg aan goede werken. Niet roken of naar de bioscoop gaan. Een eenmalige zondaarsgebed. Jezelf en anderen opblazen met een bomvest. Je suf mediteren. 23.000 reïncarnaties. Een visje achterop je auto.

Wat zegt de Bijbel? Ik zie Jezus daar 10 melaatsen genezen, waarvan er 1 terugkomt om Hem te bedanken. Die ene verklaart Jezus vergeven, de andere niet.

Ik zie Jezus een huilende hoer, in tranen omdat ze zo dankbaar is dat Jezus haar niet afwijst, vergeven verklaren. Maar de trotse Farizeeër die veel netter heeft geleefd, maar zichzelf verhoogt en niet vernedert en op z’n eigen gerechtigheid blijft vertrouwen, niet.

Ik zie Jezus bij een corrupte landverradende tollenaar naar binnengaan, met hem eten, genade tonen, maar ook dat hij pas op het moment dat deze Zaccheüs zegt dat ie alles wat ie gestolen heeft plus schadevergoeding gaat terugbetalen, en afstand doet van rijkdom als z’n afgod, hem vergeven verklaart.

Ik zie Petrus een pas gedoopte tovenaar (hoe vaak maak je dat mee, Gandalf of Gargamel dopen!) die met open mond achter hem en Johannes aanloopt, die geld aanbiedt zodat hij ook de macht in z’n vingers krijgt dat er echt iets zichtbaars en merkbaars gebeurt als hij mensen de handen oplegt voor de doop in de Heilige Geest, de diagnose stellen dat deze Simon nog lang niet aan z’n doop en belijdenis genoeg heeft, maar zich nog steeds moet bekeren van z’n oude hartsgesteldheid.

Als kerk zijn we in dit opzicht priesters. God wil ons, door meewandelen met Jezus en de vervulling met de Geest, leren wat het verschil is tussen rein en onrein:

Jullie moeten onderscheid kunnen maken tussen wat heilig is en wat niet, tussen wat rein is en onrein (Leviticus 10:10).

Als discipelen die dit hebben geleerd, en geen lichtzinnige diagnoses stellen, kunnen we mensen op weg helpen naar genezing van de dodelijkste ziekte ever, de zonde. Niet alleen om hun leven even te verlengen hier op aarde, maar tot in het oneindige, en ingeënt te zijn tegen het rechtvaardige oordeel van God dat over iedereen zal komen. Het is prachtig om iemand die zich zo enorm schuldig voelt, met gezag en vertrouwen te vertellen dat ie niet hoeft te twijfelen, dat je als priester met de ogen van God kan zien dat z’n bekering echt is, dat God belooft iemand met zo’n hart als hij echt helemaal te vergeven en een nieuw hart te geven. Maar het is ook een heilige plicht om iemand die (nog) niet zover is, te zeggen dat ‘m nog iets ontbreekt, dat er vruchten aan de boom moeten zitten, hoe klein ook, voor je namens Jezus kan verklaren dat ie vergeven is.

Wees geen kwakkende zalver, maar een goede dokter.

De duivelse DDoS-aanval

Als je denkt dat de Middeleeuwen weer helemaal hip zijn na alle nieuwsberichten over de Russische heks en Turkse trollen, is het tijd even bijgepraat te worden. Gisteren was er weer een grote digitale aanval op Nederlandse banken en de Belastingdienst (waarschijnlijk Russische aandachttrekkerij omdat de AIVD geheimen verklapte aan Amerika). Ik heb me laten vertellen dat dit komt door enorme aantallen computers, telefoons, en op wifi aangesloten koelkasten, scheerapparaten en grasmaaiers, die gekraakt worden, en dan als een zombie worden aangestuurd door een slechte oppercomputer. Al die gekraakte apparaten versturen dan belachelijke hoeveelheden data naar de webpagina of het systeem dat het doelwit is. Dit arme slachtoffer kan al die aanvragen niet aan, en wordt traag en is niet meer bereikbaar voor de normale gebruikers. Dit heet een DDoS-aanval, afkorting voor Denial of Service.

Oftewel, je telefoon of ander iDing waarop je dit leest is misschien ondertussen hele andere gemene dingen aan het doen!

Als een stout land een lief land wil dwarsbomen (je ziet, ik denk nogal zwart-wit ;-), laat het hackers dus belangrijke webpagina’s platleggen. Er gaat zoveel via internet tegenwoordig, dat de economie flinke schade kan oplopen. En dan schaf je net de papieren Telefoongids af!

Nou zegt de Bijbel dat het natuurlijke (ehh… als je de digitale wereld onder de ‘natuur’ mag rekenen) een beeld is van de geestelijke werkelijkheid. Jezus was Baas in het gebruiken van alledaagse dingen om uit te leggen hoe de onzichtbare wereld werkt. Vissen staat voor evangeliseren, zaaien voor preken of keuzes maken. Het hele Oude Testament staat ook vol verhalen die bedoeld zijn de geestelijke wereld voor vandaag uit te leggen.

In Mozes’ tijd had je ook een hacker. Een Egyptische wel te verstaan. De farao zag dat de Israëlieten gedachten kregen om hun slavencarrière te beëindigen en vrij te worden, en naar het Beloofde Land te gaan. Mozes werd door God bij de brandende braamstruik naar farao gestuurd om dit vertrek te eisen. Dit zag farao om macro-economische redenen niet zo zitten. Dus beval hij het volgende aan de slavenmeesters:

“Jullie mogen het volk geen stro meer geven om stenen te maken, zoals jullie tot nu toe deden; voortaan moeten ze zelf stro gaan zoeken. Maar eis wel evenveel stenen van hen als altijd, het mag er niet één minder zijn. Ze zijn lui! Daarom roepen ze dat ze hun God offers willen gaan brengen. Ze moeten harder aan het werk gezet worden, dan hebben ze geen tijd meer om naar zulke verzinsels te luisteren” (Exodus 5:7-9).

Farao had ook geschiedenis gehad op school, en wist dat maatschappijen (of sociale klassen) met veel vrije tijd, meer kunst, literatuur en nieuwe ideeën gaan voortbrengen. Hard werk zou ze te druk maken om aan vrijheid en God dienen te denken. En het werkte, want als Mozes even later zijn volksgenoten probeert te inspireren, staat er:

“… maar ze wilden niet naar Mozes luisteren, moedeloos als ze waren door de zware dwangarbeid” (Exodus 6:9).

De server van de Israëlieten was zo overbelast, dat hun hart en hersenen de oproep van de Heilige Geest, om vrij te worden en een volk te worden dat de hele aarde zou zegenen, er gewoon niet meer bijkon. De duivelse DDoS-aanval van de farao werkte, en er was uiteindelijk een flinke firewall (… of waterwall) voor nodig om Israël weer de Goddelijke data op een goede manier te laten verwerken.

Dit werkt vandaag nog steeds zo. Hoeveel hardwerkende tweeverdieners in de kerken zijn er niet te moe om naast hun werk, kinderen en sociale leven ook nog te denken aan dromen en plannen waar God aandacht voor vraagt? Sommigen zijn allang blij dat ze na een zware week op zondag nog het hele gezin naar de kerk krijgen. Hier op Aruba, waar een gezin eigenlijk niet normaal kan leven zonder met z’n tweeën voltijds te werken, merken we zelfs dat mensen die eigenlijk ergens Jezus wel (willen) volgen, puur uit vermoeidheid  toch niet of nauwelijks op zondag hun huis uit komen – vooral als ze jonge kinderen hebben. Een doordeweekse avond om samen te bidden, anderen te helpen, dingen gedaan te krijgen lijkt steeds meer een luxe voor studenten, vrijgezellen en senioren.

Een DDoS-aanval is iets anders als een virus. Het zijn geen slechte dataverzoeken, maar gewoon heel veel normale, ‘goede’ aanvragen. Maar het systeem raakt wel helemaal vol.

Wees eens eerlijk: hoeveel energie heb je voor oproepen van de Heilige Geest, om een volk te bevrijden? Om stappen te zetten om zelf vrijer te worden? Om in opstand te komen tegen The Evil Empire die miljoenen verblind houdt zodat ze niet van hun snelweg naar de hel afwijken? Wordt het niet eens tijd voor een systeemupdate, en kritisch te kijken – niet naar dingen van Gods Koninkrijk om weg te snijden (wat dan ineens ook gebeurt, als mensen te druk worden), maar in andere dingen die noodzakelijk lijken maar dat helemaal niet zijn?

We hebben geen tijd een eenzame bejaarde, zelfs onze eigen familie, op te zoeken – terwijl Jezus zegt dat je zo’n bezoekje wel of niet aan Hem aflegt! – maar wel voor 4 afleveringen van die Netflixserie op 1 avond? De Bijbel lezen – het enige waardoor we zullen slagen in alles wat we ondernemen, valstrikken van de dood ontwijken, in alles ons doel bereiken – lukt ons niet, maar nieuws, sociale media en kattenfilmpjes lukt prima? Meedromen en visionieren in de kerk, of zelfs regelmatig op zondag gewoon op komen dagen, is teveel gevraagd, maar sporten is iets wat je niet kan overslaan?

Christenen, we zijn gemaakt om in opstand te komen. Om het Beloofde Land in te nemen. Van al het andere krijg je spijt, dat je er zoveel tijd aan hebt besteed. Je hebt je server laten vastlopen en de legitieme gebruiker van jouw systeem – God, Die ons gemaakt voor goede werken, zodat we daarin zouden wandelen – staat in de wachtrij. De hemelse economie lijdt schade. Hackers gebruiken DDoS-aanvallen ook als afleiding, om tegelijkertijd malware te installeren, data te stelen. Als je te druk bent en geen updates uit je relatie met God krijgt, ben je ook vatbaarder voor zonde, verkeerd denken, valse leringen, slechte invloeden, met potentiële eeuwige schade ook voor jezelf. Ik heb er al heel wat af zien glijden, mensen voor wie ik met tranen bid dat ze terug zullen keren.

Zet je geestelijke firewall aan. Download de laatste update nu. Zet je verbinding met God nu aan. Leg dit ding nu neer, ga op je knieën, stort je hart uit bij Jezus, open je Bijbel, ga naar de kerk, luister naar de Heilige Geest, wees te allen tijde overvloedig in het werk van de Heer, wees vurig van Geest, dien de Heer. Weg met die trollen en heksen. De geestelijke farao Poetin zal ons niet meer blokkeren. Op weg naar het Beloofde Land!

Wat is discipelschap?

Afgelopen week begon in LEEF! Aruba de “LEEF! School“. Hieronder de les die de deelnemers aan het onderdeel “Discipelschap” meekregen. Gebaseerd op wat de lessen die we in de LEEF! School in Zutphen hebben gegeven. Misschien heeft iemand er wat aan!

Christen zijn betekent discipel zijn. Je kan dus niet zeggen: ‘Ik geloof wel, maar ben nog geen discipel’. Het hoort bij elkaar. Maar het is wel goed om hier bewust voor te kiezen. Wat betekent discipelschap?

Discipelschap = altijd blijven leren

Het woord discipel betekent letterlijk: leerling (“mathetes” in het oorspronkelijke Grieks). Dus discipelschap betekent simpelweg: leren van Jezus. Leren als Hem te zijn. Dit leren is niet alleen voor ‘beginners’ in het geloof; het houdt nooit op. Discipelschap is een proces, niet een eenmalige gebeurtenis. Na deze cursus ben je dus niet klaar! Zolang je nog op aarde bent, vindt God dat je nog niet uitgeleerd bent!

Het eerste kenmerk van een gezonde discipel van Jezus is dus: honger om te leren. Van honger ga je eten. De honger van de arbeider werkt ten behoeve van hemzelf, want zijn mond dringt hem ertoe (Spr. 16:26). Je geestelijke knorrende maag zal je eraan herinneren: eet van Jezus! En als dat eten gezond is en geen rotzooi, zal je automatisch ook gezond groeien!

Luister dus naar je maag en vul je honger niet met geestelijk junkfood, waar je honger even door gestild wordt maar waar nauwelijks voedingswaarde in zit. Geestelijk junkfood is b.v. onderwijs dat de Bijbel verdraait (2 Pet. 3:16, Judas 4), mooiklinkende sprituele theorieën die Jezus niet centraal stellen (Kol. 2:4), of je hoofd voortdurend vullen met wereldse wijsheid, wetenschappelijke theorieën of je nieuwsverslaving. Stil je honger in plaats daarvan met het Woord van God. Als je met zo’n honger je Bijbel opent of naar de Kerk komt, zal je groeien.

En verlang vurig, als pasgeboren kinderen, naar de zuivere melk van het Woord, opdat u daardoor mag opgroeien (1 Pet. 2:2). Het is dus een opdracht: “verlang vurig!” Leugens die we geloven, worden vervangen door de waarheid van het Woord, en die waarheid maakt je vrij (Joh. 8:32). Zo veranderen we door de vernieuwing van ons denken (Rom. 12:2).

Eén kenmerk van een gezonde discipel is dus: iemand die altijd blijft leren, en zich voedt met het gezonde Woord van God.

Discipelschap = tot het einde toe gehoorzamen

Jezus zegt: Wie volhardt tot het einde zal gered worden (Matt. 24:13), en ergens anders: Wees trouw tot de dood en ik zal je de kroon van het leven geven (Openb. 2:10). Discipelschap betekent niet alleen goed beginnen, maar ook goed eindigen.

Niet iedereen die begint met Jezus volgen, eindigt zijn leven ook op diezelfde goede weg. Jezus illustreert dit in de beroemde gelijkenis van de zaaier. Hij waarschuwt hier tegen drie manieren waardoor we het eeuwige leven kunnen mislopen, wanneer we in aanraking komen met het Goede Nieuws:

Het woord kan weggeroofd worden door de vogels die staan symbool voor _____________________ (Markus 4:15)

Het woord kan eerst snel wortel schieten in ondiepe aarde, maar daarna verdorren door de zon. Dit gaat over mensen die het woord eerst met blijdschap aannemen, maar daarna afhaken als er omwille van dat woord _____________________ en ____________________ in hun leven blijken te komen (Markus 4:17). Jezus noemt hen ‘mensen van het ______________’ (Mar. 4:17)

Het woord kan opgroeien en een tijdje daarmee doorgaan, maar uiteindelijk – vaak geleidelijk – verstikt worden voor de dorens. Deze staan voor ___________________________________, ______________________________, en de _________________________. (Markus 4:19). In Lucas 21:34 noemt Jezus dit ‘verstikt worden’: ‘roes, dronkenschap en zorgen over de alledaagse dingen’.

Een discipel maakt van tevoren het besluit om deze valstrikken te ontwijken en tot het einde toe gehoorzaam te blijven in alle omstandigheden: Laten wij met volharding de wedloop lopen die voor ons ligt (Heb. 12:1b). Zo’n discipel zal aan het einde van zijn/haar leven kunnen terugblikken en net als Paulus kunnen zeggen: Ik heb de goede strijd gestreden. Ik heb de loop tot een einde gebracht. Ik heb het geloof behouden (2 Tim. 4:7).

Een tweede kenmerk van een discipel is dus: hij/zij volhardt tot het einde toe in het gehoorzamen van Jezus.

Discipelschap = bereid zijn alles op te geven

Lucas 14:25-35

En vele menigten trokken met Hem mee, en terwijl Hij Zich omkeerde, zei Hij tegen hen: Als iemand tot Mij komt en niet haat zijn eigen vader en moeder en vrouw en kinderen en broers en zusters, ja, ook zelfs zijn eigen leven, die kan Mijn discipel niet zijn. En wie zijn kruis niet draagt en achter Mij aan komt, kan geen discipel van Mij zijn. Want wie van u die een toren wil bouwen, gaat niet eerst zitten om de kosten te berekenen, of hij de middelen wel heeft om het werk te voltooien? Opdat niet misschien, als hij het fundament gelegd heeft en niet in staat is het te voltooien, allen die het zien, hem beginnen te bespotten, en zeggen: Deze man begon te bouwen, maar heeft het werk niet kunnen voltooien. Of welke koning die een oorlog in gaat om te strijden met een andere koning, gaat niet eerst zitten om te beraadslagen of hij bij machte is met tienduizend man tegemoet te gaan die met twintigduizend man tegen hem optrekt? En zo niet, dan stuurt hij, als de ander nog ver weg is, een gezantschap om te vragen wat de vredesvoorwaarden zijn. Zo kan dan ieder van u die niet alles wat hij heeft, achterlaat, geen discipel van Mij zijn. Het zout is goed, maar als het zout zijn smaak verloren heeft, waarmee zal het smakelijk gemaakt worden? Het is niet geschikt voor het land en ook niet voor de mesthoop: men gooit het weg. Wie oren heeft om te horen, laat die horen

 

Het lijkt hier of Jezus mensen afschrikt om Hem te volgen. Alsof Hij het liever niet had! Maar niets is minder waar. Jezus wil dat IEDEREEN Hem gaat volgen, immers: Hij wil dat _____________ gered wordt (1 Tim. 2:4). Maar wat Hij niet wil, is dat mensen er te licht over denken, en daardoor vervelend verrast worden als ze erachter komen dat Jezus volgen pittiger is dan ze hadden gedacht. Daarom spoort Hij ons allemaal aan om eens heel goed te gaan zitten, en dan bewust de keuze te maken Hem na te volgen, zelfs als gehoorzaamheid betekent dat we ons leven zullen verliezen.

Een discipel geeft zijn rechten vrijwillig over aan Jezus: Of weet u niet, dat uw lichaam een tempel is van de Heilige geest, Die in u is en Die u van God hebt ontvangen, en dat u niet van uzelf bent? U bent immers duur gekocht (1 Kor. 6:19-20a). Dit betekent dat je Jezus het recht geeft op:

  • je tijd (Ps. 31:16a, 90:12)
  • je geld (Matt. 6:27, Ps. 112:9, Gal. 6:6)
  • je lichaam (1 Kor. 6:20)
  • waar je woont en heengaat (Luk. 9:57-62, Joh. 3:8, Hand. 8:36, 13:2)
  • wat voor werk je doet (2 Tess. 3:6-12)
  • je relaties (1 Kor. 7:1-40)
  • je reputatie

Het kan betekenen dat

  • God je roept te verhuizen naar een ander land of andere stad
  • je vraagt een financieel offer te brengen, tienden van je inkomsten te gaan geven, je spaargeld aan hulpbehoevenden of Godsmannen en -vrouwen te geven.
  • je voor een tijd of altijd ongetrouwd zal kunnen blijven, als God dit vraagt
  • je scheef aangekeken wordt door je familie en vrienden voor de keuzes die je maakt
  • of zelfs wordt verstoten en vervolgd

Maar daarvoor is het nodig dat je als discipel van tevoren de kosten berekent, en beseft dat Jezus volgen je alles kan kosten. Als je de wereld als dood voor je beschouwt, en jezelf als dood voor de wereld, heb je niets meer te verliezen en alleen maar alles te winnen!

 

Belangrijk: we brengen geen offers als discipelen om Gods liefde te verdienen! Maar een gezonde discipel brengt offers als reactie op Gods liefde. Het is het enige dat een hart, geraakt door genade, wil!

 

Jezus zegt aan de andere kant wel heel scherp, dat wie niet bereid is die bovengenoemde offers te brengen, geen echte discipel is, geen echt geloof heeft, en niet gered is (“Ik zal hem verloochenen, hij zal zijn leven verliezen, werp de nutteloze slaaf in de buitenste duisternis, niet geschikt voor het Koninkrijk van God”). Omdat hij/zij de genade van God niet echt gelooft. Dit is dus heel wat scherper dan in de meeste kerken gepredikt wordt! God vraagt hierin geen perfectie, maar wel de volledige bereidheid om “het Lam te volgen, overal waar Hij gaat” (Op. 14:11) en “hun leven niet liefhebben, zelfs tot in de dood” (Op. 12:11).

Hoe leef je als een discipel?

Kijk naar wat Jezus doet met Zijn discipelen, in Marcus 3:13-15:

En Hij klom de berg op en riep bij Zich wie Hij wilde. En zij kwamen naar Hem toe. En Hij stelde er twaalf aan om:

_____________ zijn, en

om hen ________________ om

te _________________

en macht te hebben om _______________________

en ________________________

Uit bovenstaande tekst lezen dat Jezus volgen, discipelschap, dus twee aspecten heeft:

samen zijn (relatie): ‘om met Hem te zijn’) en uitgezonden worden (missie): ‘om hen uit te zenden’.

Beiden zijn nodig. Discipelschap heeft alles te maken met relaties. Zonder verbondenheid, met God en mensen, is discipelschap onmogelijk! Gekend zijn en anderen kennen is het einddoel van ons leven, en God te kennen zoals Hij ons kent noemt Jezus zelfs de definitie van eeuwig leven (Joh. 17:3). Maar relaties alleen zonder opdracht, zonder doel van dat samen-zijn is niet genoeg: God wil dat die relaties een doel vervullen. Andersom: alleen samen werken aan een opdracht zonder een hartsrelatie op te bouwen leidt uiteindelijk tot zakelijke verhoudingen, die makkelijk kunnen ontsporen omdat er geen persoonlijke band van vriendschap is.

Jezus geeft ons beide: een relatie én een missie! Dit is ook weerspiegeld in het feit dat Hij ons én het Grote Gebod heeft gegeven (God en onze naaste liefhebben: gericht op relatie, ‘samen zijn’), én de Grote Opdracht (alle volken maken tot Zijn discipelen: gericht op missie, ‘uitgezonden worden’).

Relatie: samen zijn met Hem

De twaalf waren voortdurend bij Jezus, en zagen daardoor wat Hij deed, hoe Hij het deed, waarom Hij het deed. Ze hoorden Zijn onderwijs voortdurend, waarschijnlijk met vele herhalingen: genoeg om het goed te onthouden, zodat ze het later konden doorgeven en (laten) opschrijven in de evangeliën. Door dit vele samen-zijn werd Zijn manier van denken en doen steeds meer de hunne.

We kunnen op twee manieren bij Jezus zijn: direct in Zijn aanwezigheid zijn door gebed, aanbidding, het Woord en de Geest die tot ons spreken, en indirect via andere mensen: de Kerk, Jezus’ Lichaam, waardoorheen Hij zich ook tot je richt en wij tot Hem.

Direct met Jezus zijn

Een discipel houdt ervan om bij Jezus in de buurt te hangen! Bidden en aanbidden is een manier om met Hem te praten, en het Woord, de Geest en de Kerk zijn de manieren waarop God terugpraat. Een discipel ‘disciplineert’ zich, niet vanuit angst maar vanuit liefde, om op deze manieren bij Jezus te zijn.

Indirect met Jezus zijn: via anderen

Jezus is ook aanwezig in onze relaties. Hij weet wie Hij samen in een kerk zet, en wie Hij samen als vrienden in het geloof bij elkaar zet. We kunnen door zowel positieve als negatieve ervaringen met anderen, groeien en leren.

Groeien door positieve invloed van anderen

Paulus deed dit ook met zijn eigen discipelen en beschreef als volgt hoe dit werkt:

Maar jíj hebt mij nagevolgd in mijn onderwijs, levenswandel, levensopvatting, geloof, geduld, liefde, volharding, in mijn vervolgingen en lijden zoals die mij zijn overkomen… (2 Tim. 3:10).

Wees navolgers van mij, zoals ik navolger van Christus ben (1 Kor. 11:1)

Je ziet in anderen een stukje van wie de Vader is, en raakt erdoor geïnspireerd om hen in dat opzicht na te volgen. Hoe meer je met iemand omgaat die iets ‘heeft’ van God wat jij ook wil hebben, hoe meer je ermee besmet zal raken. De ‘geest’ die op hen is, zal op je over springen:

  • Mozes‘ dienaar Jozua bleef voortdurend in de tent hangen waar Mozes God ontmoette (Ex. 33:11), diende Mozes toen hij de berg opging om de wet te ontvangen, en diende in zijn leger. Uiteindelijk legde Mozes ‘zijn ______’ op hem (Num. 27:18-20), en werd Jozua zijn opvolger die afmaakte wat God door Mozes begon.
  • Davids volgelingen die begonnen als ‘mensen die in nood waren, een schuldeiser hadden, en verbitterd van gemoed waren’ (1 Sam. 22:2), leerden van David door samen met hem te strijden en hem te volgen in moeilijke omstandigheden. Resultaat: een hele groep werd net als David ook een reuzendoder (2 Sam. 21:16-22).
  • Elisa begon als een dienaar ‘die _____ op Elia’s handen goot’ (2 Kon. 3:11), bleef tot het einde bij hem ondanks dat Elia zelf hem meerdere malen weg leek te jagen (2 Kon. 2:2, 4, en 6). Omdat hij bleef volgen, ontving hij een ‘_______ deel van Elia’s geest’, en er staan inderdaad 14 wonderen van Elisa beschreven, 2x zoveel als de 7 van Elia.
  • Timoteüs volgde Paulus trouw na in zijn ‘onderwijs, levenswandel, levensopvatting, geloof, geduld, liefde en volharding’ (2 Tim. 3:10)., en groeide van jonge christen uit tot apostel die leiding gaf aan de kerk van Efeze.

Wie volg jij na? Het is een goed idee God te vragen wie je mag dienen, aan wie je je kan optrekken, en van wie je kan leren. Met sommigen zal je langer en intensiever optrekken, door anderen kan je al in één ontmoeting geïnspireerd worden. Maar voor wie oplet, is er altijd iemand om van te leren. God wil dat we eerst leren ‘trouw te zijn in wat een ander toebehoort’ (een droom, visie, bediening), voordat hij ons ‘het onze’ kan toevertrouwen (Luc. 16:12).

Groeien door/ondanks negatieve invloed van anderen

Door ons samen te zetten, creëert God bewust een klimaat waarin we te maken krijgen met de onvolmaaktheden van anderen. Mensen die fouten maken. Persoonlijkheden die op onze zenuwen werken. Dingen die we niet begrijpen. Zelfs zonde door anderen. De manier hoe we daarop reageren, zegt iets over hoe ver we al zijn in ons volgerschap van Jezus.

Jakob was een bedrieger. God bracht hem bij een andere bedrieger (zijn oom Laban), die hem een vergelijkbare streek leverde als Jakob zelf had geflikt bij zijn vader en broer. God wil geen zonde, maar liet dit toe zodat Jakob zou voelen hoe het voelt om zelf bedrogen te worden. Hij kreeg dus in die ander een spiegel voorgehouden, waardoor hij uiteindelijk tot inkeer kwam en leerde vertrouwen op Gods hulp i.p.v. zijn bedrog (Gen. 29-31).

Zo gebruikt God dus ook de fouten van anderen om, als wij zelf ons hart schoonhouden van aanstoot nemen, bitterheid, hoogmoed etc, ons te doen groeien. En… onze fouten (WAT?! HEB IK DIE DAN? JAZEKER…) vormen ook weer anderen.

 

Zoals ____ _____ scherpt, zo scherpt de ene mens de andere (Spreuken 27:17).

Missie: (leren) doen wat Jezus doet

Discipelschap vindt ook plaats doordat we iets te doen krijgen: De Grote Opdracht. (zie volgende les). Door een uitdaging voor onze neus te plaatsen, dwingt God ons Hem en Zijn kracht en wijsheid te zoeken.

 

Een discipel heeft dus altijd een taak, een opdracht te doen. Dit zijn de dingen die Jezus zou doen, als Hij in onze schoenen geboren zou zijn.

Het resultaat van discipelschap

Hierin wordt Mijn Vader verheerlijkt, dat u veel vrucht draagt en Mijn discipelen bent (Joh. 15:8). Resultaat van het blijvend volgen van Jezus is een karakter dat lijkt op Jezus, waardoor je veel vrucht zal dragen met je leven, tot eer van God de Vader en Jezus’ Naam. En in de eeuwigheid, een dimensie die we nog niet kunnen bevatten, zal dát zijn wat overblijft!

Vragen:

  1. Welke mensen zou God kunnen gebruiken om jou te ‘discipelen’?
  2. Welke concrete offers breng je nu om Jezus te volgen, of te groeien? Welke zou je kunnen gaan brengen?
  3. Luister de preek van Olaf ten Napel (17 sep 2017, 21 minuten) op deze webpagina: http://www.vezwolle.nl/prekenenmedia en schrijf een korte samenvatting. Mail deze naar Marlies voor dinsdag! Schrijf 3 citaten uit de preek op die je bijblijven. En google naar verhalen over de eerste christenen en schrijf (mag kort, mag ook langer) een voorbeeld van hun discipelschap in moeilijke tijden op.